სეფეჰრი სოჰრაბ

მწვანიდან მწვამემდე

მე ამ სიბნელეში
ერთ ნათელ ბატკანზე ვფიქრობ
რომ მოვიდეს და დაღლილობის ბალახი ამომწოვოს.


სექსტონი ენ

ანგელოზად ქცევა

მე დავიღალე ქალად ყოფნით,
მომწყინდა კოვზი და ჯამ ჭურჭელი,
მომწყინდა ჩემი ბაგეები და ჩემი მკერდი,
მომწყინდა ჩემი კოსმეტიკა და ტანსაცმელი.


სილვერშტეინი შელ

დავიწყებული ენა

ოდესღაც მშვენივრად ვუგებდი ყვავილებს,
ოდესღაც ვიცოდი მუხლუხას სიტყვები,
ხალისით ვუსმენდი შოშიას საუბრებს
და კარგად მესმოდა ბუზების ფიქრები.

ოდესღაც ლაპარაკს ვუწყებდი კალიებს
და თოვლის ფიფქების მესმოდა ძახილი,
ოდესღაც მშვენივრად ვუგებდი ყვავილებს....
და ამას მეთვითონ ვერაფრით ვხვდებოდი


სიმიკი გორან

თაგვები ომში

ომის მეორე ზაფხულს ქალაქი თაგვებით აივსო. ღამღამობით ვირთხები საკანალიზაციო არხებიდან ნაგავსაყრელებზე ინაცვლებდნენ და მთელ ამ იმპერიას იპყრობდნენ. ზოგჯერ ისინი თავს ესხმოდნენ მიამიტ კატებსა და დაკარგულ ბავშვებს და ამიტომ როგორც კი ჩამობნელდებოდა, ყველა კარს ვრაზავდით.


სინა აბუ ალი იბნ

ჭკვიანურად სვი ეგ წმინდა ღვინო

ჭკვიანურად სვი ეგ წმინდა ღვინო,
როგორც დალევდა მას აბუ-ალი
და თუ ნამდვილად არსებობს ღმერთი,
თავადაც ღმერთად გადაიქცევი.


სოლოვიოვი ვლადიმირ

პრომეთეს

როცა ნათელში სული შენი იხილავს ერთად
ტყუილს და მართალს, კეთილს და ბოროტს
და შეიყვარებს ერთიანად სამყაროს ფეთქვას,
აწმყოს და წარსულს, საწყისს და ბოლოს,


სტაფი ლეოპოლდ

ბავშვობა

პოეზია გაფუჭებული საათების და ძველი ჭების,
სხვენში მიგდებულ ვიოლინოსი, გაბზარულის და ბგერაჩამკვდარის,
გაყვითლებული წიგნების, სადაც კესანეები თვლემენ გამხმარი,
მესახებოდა ჯადოსნურ ტყედ ბავშვობის ჩემის.


სტრენდი მარკ

ამბავი ჩემი ცხოვრებისა

ჩვენ ვკითხულობთ ამბავს ჩვენი ცხოვრებისა,
მოქმედება ხდება ოთახში.
ოთახი დაჰყურებს ქუჩას.
იქ არავინაა.
არაფერი გამოსცემს ხმას.


სუმაროკოვი ალექსანდრ

შენ ამბობ

შენ ამბობ: „სიყვარულიც, დასტურ, კვდება,
იწყება ჩვენი ტრფობის აგონიაც“.
იცოდე, ვერასოდეს დასრულდება
ის, რასაც დასაწყისი არ ჰქონია.


ტაკუბოკუ ისიკავა

ასი ტანკა

ორგინალის ენა – იაპონური

სადღაც კუნძულზე
აღმოსავლეთ ოკეანეში
წყლისპირას ვზივარ თვალცრემლიანი
და პაწაწინა კიბორჩხალას
ვეთამაშები.