აი ხომ ხედავ, მე დღესაც გაგერიდე, ფიქრი აღარ გინდა, თუკი სადმე დაგრჩა, მე კი წავედი ბედნიერი მიგატოვე! შენ კი უჩემობით, ცრემლი თვალს შეგაშრა.....

სოფლის გზებს და ვიწრო ქუჩებს, ჩაფრენია სმენა ყურთა.. ცხოვრებისგან გულით მოკლულს დამრჩენია ლოცვა ღვთისგან.. merab saluqvadze salukvadze isev atovs soflis gzebs...

სად არადა სადღაც იყო, სხვენზე თვლემდა სანთელი, ცა ღრუბლებში გამქრალიყო, ბნელს ეტრფობდა ნათელი.. merab saluqvadze salukvadze sad arada sadgac iyo sxvenze...

როგორ უცებ გალეულა სიჭაბუკის წლები, ვხედავ როგორ ჩამოშლილა გზად ხატულა მთები, ცოდვა – მადლი იწონება აღარ მოსჩანს გზები, ღმერთო ჩემო ეს რა ხდება ნუთუ ჩვენი...

შენ ამქვეყნად ბრწყინვალება გერქვას, ხის ტოტიდან დავარდნილი ნამი, სიყვარულის უკვდავების მზე ხარ, არსებული უზღვავების ცვარი.. merab saluqvadze salukvadze shen...

მაინც სხვა იყო ცა – ბავშვური, ყოველდღიური, და სად გაფრინდა? ვინ მეტყვის განა, რამდენი წვიმა რამდენი ქარი გადამივლია თავქუდმოგლეჯილი, merab saluqvadze...

შენი თვალები ყოვლის მჭვრეტელი, მოწყენილ ცასაც რომ დააპკურებს, შენი ღიმილი ხან მეტის მთქმელი, ჩემში სიცოცხლეს ისევ აღვივებს.. merab saluqvadze shexvedra...

–მე ისევ მოვედი შენთან – დაღამდა, მე კარგად ვიგრძენ, სიშორე შენი ხვალინდელი დღის... გეძახი! [center]...

– ჩემთვის კი არა– დღეს კი ბედნიერს გხედავ რატომღაც, მხოლოდ ჩემთვის კი არა, სულ სხვანაირი მომეჩვენე და ვატყობ ჩემთვის კი არა, ყველას ესალმები, ყველას გულში...

უნდა წავიდე შენთან დარჩენას აღარ ვაპირებ, სულ მარტოდ დავრჩი გამოვიკეტე გულის კარები, ჩვენი წარსული რაც ჩვენში იყო აღარ მაღელვებს, ქარმა წალეკა რაც გულში...