მერაბ სალუქვაძე - შემოდგომის მიწურულს


აღარ არსებობს არც შემოდგომაც
ყვავილი დაჭკნა, ფიქრებთან ერთად,
იჭყიტება მზე არაფრის მთქმელი
არც ძალა აქვს და აღარც მშვენება.


მერაბ სალუქვაძე - ია


ხის ძირში რომ იპრანჭები
შეშინებულ ბარტყივით,
ადრე გვამცნობ გაზაფხულის
მობრძანებას ხალისით.


მერაბ სალუქვაძე - უსათაუროდ


წავალ დავწვები მოვასვენებ გადაღლილ სხეულს,
ჯავრად მიმყვება, ამდენი ხალხის, მოთქმა გოდება,
მაგრამ მე ვიცი მათ გულებში რა იმალება
სიღატაკე, გაჭირვება, და თავდავიწყება.


მერაბ სალუქვაძე - ზამთრის ფერები


მალე გაივლის ეს შემოდგომაც
და ჩაგვახედებს გულის სიღრმეში,
ყველას მოგვივლენს წუხილს, საფიქრალს,
თან გადაგვჩეხავს ყინვის მორევში.


მერაბ სალუქვაძე - წარსულთან


აბა ვინ მეტყვის ვინ მანუგეშებს
რით მოვიშუშო დაჭრილი გული,
არც შემოდგომა, აღარ მახარებს
დამჭკნარ ფოთლებმაც გაუშვა სუნი.


მერაბ სალუქვაძე - მთის მდინარე

მთის ორღობეში მორაკრაკებს ნაზი მდინარე,
უხმოდ, უტიფრად, თითქოს არაფერი ჩაუდენია,
მოაქვს შემოდგომისგან! გაყვითლებული ნაზი ფოთლები,
და საწყალ ფოთლებს, მიწაზე ყოფნა არ უწერია.


მერაბ სალუქვაძე - შემოდგომის ბილიკი

მე შლეგიანი მოვჯირითობ მოლიპულ გზაზე,
აღარც ძალა მაქვს, გაბრუებული ნაზი სურნელით,
სარჩევათ დამრჩა შემოდგომის ნაირ ფერები,
უკან მომყვება სიყვარული გრძნობით აღსავსე..


მერაბ სალუქვაძის ლექსი

მოვა დადგება, ის მონატრება,
როცა ამქვეყნად აღარ ვიქნები
გადმომაფარებს უფალი კალთას!
და გარიყული მარტო ვიქნები.


მერაბ სალუქვაძე - შენთან მოვედი

შენთან მოვედი და, კარი ჩამიკეტე
შუბლზე გაკოცე და ცივად შემომხედე,
როცა შემიყვარდი, მაშინ გაგრძნობინე
წერილს შეხედე და, ის დრო გაიხსენე.


მერაბ სალუქვაძე - მონატრება წარსულთან

შენმა სიშორემ როგორ დამღალა,
და გამიჩინა ისევ დარდები,
მინდა დაბრუნდე ისევ გიხილო,
გულში ჩაგიკრა მთელი არსებით..