ნანა სელეპანოვა - სიყვარული და სიძულვილი

თუ დაკარგვის
შიში თან გდევს,
თურმე
შეგყვარებია,
თუ ეჭვები არა
გღრღნიან, თურმე
არ გყვარებია...


ნანა სელეპანოვა - ღამის აგონია

დაიწყო!.. და შენც იწყებ ვოიაჟს,
ღამით ღვინისფერ წინდებს გაიხდი,
შენ გადაიღვრი მკერდზე კონიაკს
და მძვინვარების ბალანს აიშლი.


მერაბ სალუქვაძე – თოვდა და თოვდა –

– თოვდა და თოვდა –

იმ ღამით ისევ,
თოვდა და თოვდა,
გადაათეთრა ეს არემარე,
შეშის ღუმელთან
ახალ წლის ღამეს,
ვიხმობდი დედის!
საფლავს მძინარეს.


ნანა სელეპანოვა - ყველა კაცი ჩასაქოლია

იყო წუხილი და გაჩნდა ბზარი,
ღალატიც იყო, ასე მგონია,
გასაროზგია დღეს ყველა კაცი
და ყველა კაცი ჩასაქოლია.


ნანა სელეპანოვა - მზე და მთვარე


ღამით მთვარეზე ვთხოვდები,
დღისით უმზეოდ ვიწვები,
დღეს უშენობით ვცოფდები,
ხვალ ალბათ დამავიწყდები.


ნანა სელეპანოვა - საზღაური

ლოცვას და მარხვას გადაჩვეული,
რამ მომიყვანა გუშინ შენს ხატთან,
ვიცი, არა ვარ შენი რჩეული
და მაინც შენგან ვითხოვ სამართალს.


ნანა სელეპანოვა - უშენოდ ყოფნა მეძნელა

უფრო და უფრო მინდები,
დარდს ვეხეთქები მკერდითა,
გულში ნადები ფიქრები,
ვერ გავუმხილე ვერვისა.



ნანა სელეპანოვა -ფოთოლცვენა

ფოთოლცვენაა და შემოდგომას,
ოდნავ შერჩენია სიმწვანე,
შემიყვარდებოდი, შენ რომ ცოტა,
არა! - სიგიჟემდე გიყვარდე.


ნანა სელეპანოვა - მზე და მთვარე

სად შენ,
სად მე -
მზე და მთვარე,
მზე შინა და
მთვარე გარეთ,
ჩვენ ორნი ვართ,
მზე და მთვარე,
დღისით მე ვარ,
შენ ხარ ღამე,


ნანა სელეპანოვა - ადიოს!

...და გზაჯვარედინზე
გზა უცებ გაიყო,
ცხოვრებამ სიცოცხლის
ხალისი დაკარგა,
ვერ დავისაკუთრე,
რაც ჩემი არ იყო,
რაც შევინარჩუნე,
დრომ ისიც წამართვა.