ამბობენ, პოეტი ის არის, ვინც სამშობლოზე ღაღადებს, ბევრჯერ ვაფრინე ისარი, ცრუ პოეტებიც დავჯაბნე....

ლოცვას და მარხვას გადაჩვეული, რამ მომიყვანა გუშინ შენს ხატთან, ვიცი, არა ვარ შენი რჩეული და მაინც შენგან ვითხოვ სამართალს....

თეთრი – იმედი – შენ რა იცი იმედი რაა, თბილი ხელის ფათური სულში, ბევრად ძნელია იმედებით დაბრუნება.....

– დაბადება – მე დავიბადე ვარდობის თვეში, და იმ საღამოს წვიმდა და წვიმდა,...

– არ წახვიდე – არ დამტოვო, შემიბრალე ნუ წახვალ, ნუღარ მესვრი ჩემს ნაჩუქარ გვირილებს, კარგად ვხედავ უჩემობა მოგაკლდა, სიდუხჭირე, განშორება, სიცივე....

– ბოროტება – ხელი დააკლდა შენს სუფთა ფურცლებს, ლექსების წერას, ნუთუ ვეღარ გრძნობ შენს სიბოროტეს დასაბამიდან, გვერდში გიდგანან სადაქალო, ვით მგლების ხროვა,...

უპატრონო სასაფლაო, ჩემს ღაღადისს მაგონებს, არა, ღმერთთან არა ვდაობ, ღმერთს მე ვერ გავაგონებ....

– წარსულის აჩრდილები – გახუნდა მზერა, მე გვიან მივხვდი დაღლილი თვალით, შენ სხვას შესცქერი ჩამავალ მთვარის.....

წინასწარ რომ გეტკინება, წინასწარ რომ არ იცი, ორი გულის შერკინებას, წინასწარ რომ განიცდი....

გველნაკბენებ კრიახობენ, ფიქრამღვრეულ, ამრეზილნ......