დედაშენი არის ღმერთი.

დედაშენი არის ღმერთი. შენ რომ ზიხარ და უყურებ. ისიც რომ გიყურებს. შენ რომ დედას ეძახი და ის შვილს გეძახის, ამიტომ შენ გგონია ღმერთი არ არის? შენ ღმერთი ვინ გგონია? წვერებიანი ბაბუა? ღრუბლებზე ზის და პირს რომ იბანს, წვიმა მოდის? ღმერთი ისე ნათელია, ისე ახლობელი, ისე ახლო და ისე უბრალო, რომ როდესაც ხედავ, არ იცი, რომ ღმერთია, ამაშია ღმერთის უბედურება, ამიტომ არ წამთ ღმერთი. ღმერთი რომ სხვაგან იყოს, შორს ჩვენგან, ცალკე და მაღლა, ღმერთი რომ ჩვენში არ იყოს, მაშინ ყველა იწამებდა.

ამაშია საქმე! ღმერთი მაშინ უნდა იწამო, ღმერთის სახე რომ არ აქვს, რომ არ ჰგავს ღმერთს, რომ არ გეუბნება, ღმერთი ვარო, პურს რომ გიყოფს, სადილს რომ გიკეთებს, ტანზე რომ გაცმევს, თავზე რომ გახურავს, გიღიმის და გეფერება, გკოცნის და ტირის შენი გულისთვის, კვდება შენი გულისთვის, ცივა, წყურია, შია შენთან ერთად, სულს აძლევს ეშმაკს შენი გულისთვის, მაშინ უნდა იწამო, აბა, ღმერთმა თუ თავისი სახე გაჩვენა, კედელთან მიგაყენა, ყური აგიწია და თვითონ თუ გითხრა, ღმერთი ვარ და მიწამეო, მაშინ რაღად უნდა ღმერთს შენი რწმენა? ასეთ ღმერთს შენ კი არა, ყველა იწამებს. ღმერთი მაშინ უნდა იწამო, შენ რომ გგავს, მე რომ მგავს, დედაშენს რომ ჰგავს, გასაგებია?

ნოდარ დუმბაძე



ერთხელ აკაკი წერეთელს ჯიბგირი მიეპარა და ჩუმად ხელი ჩაუყო ჯიბეში

ერთხელ აკაკი წერეთელს ჯიბგირი მიეპარა და ჩუმად ხელი ჩაუყო ჯიბეში, სადაც ნაწერი ქაღალდების მეტი არა იყო რა. პოლიციელმა შენიშნა და შეიპყრო ჯიბგირი. როცა მწერალმა დამფრთხალი და შეშინებული ახალგაზრდა ქურდი დაინახა, შეეცოდა, მიუბრუნდა და სიცილით უთხრა:

" შე კაცო, აკი ერთხელაც გითხარი, მაგას ნუ შვრები მეთქი! რად იცი ხოლმე ჩემს ჯიბეში ხელის ჩაყოფა? ხელნაწერი რომ არ წაიკითხო, არ იქნება? როცა დაიბეჭდება, მაშინაც მოესწრები სხვებთან ერთად წაკითხვასაო!" პოლიციელმა იფიქრა, ალბათ ნაცნობები არიანო, ჯიბგირს ბოდიში მოუხადა და გაუშვა.

რამდენიმე წლის შემდეგ, პოეტს წერილი მიუვიდა, სადაც ეწერა: "დიდი ხანია, რაც კი რამ დაბეჭდილა თქვენი და იბეჭდება, ყველაფერს ვკითხულობ, თქვენ რომ პირველად გნახეთ, იმ დღიდანვე ხელი ავიღე ჩემს პირვანდელ ხელობაზე, შევისწავლე წიგნების აკინძვა და თუ ინებებთ, თქვენ ამას ნახევარ ფასში გაგიკეთებთ"- ო. 



მახვილის ამოღება გაცილებით უფრო ადვილია,ვიდრე ძლევამოსილად ჩაგება მისი.

მახვილის ამოღება გაცილებით უფრო ადვილია,ვიდრე ძლევამოსილად ჩაგება მისი. ომი მხოლოდ მაშინ უნდა დაიწყოს მეფემ,როცა მის მიერ ამოწვდილი მახვილი სამ რამეს მოუტანს მის ხალხს:

თავისუფლებას, მიწას და ოქროს.


,,დავით აღმაშენებელი"


კონსტანტინე გამსახურდია




-რა გადარდებს, პაპავ?

-რა გადარდებს, პაპავ?

-ამ ქვეყანაზე დარდი რომ არ ილევა ის მადარდებს.

-როგორა ფიქრობ, გიჟი უფრო ბედნიერია თუ ჭკვიანი?

-ჭკვიანი.

-რატომ?

-იმიტორო კარგი ჭკუა აქვს გიჟზე

-იქნება გიჟს თავისი ჭკო უფრო მოსწონს?

-მაშინ ბედნიერია, მაგრამ ჩვენ ხომ ვიცით რომ იმის ჭკო არ ვარგა...

-რა არის ბედნიერება?

-კაცი რომ ამ ქვეყანაზე მოსაგონარს დასტოვებს, ის არის ბედნიერება.

-რას ინატრებდი?

-მე მინახია, როგორ ყვაოდნენ პაპაჩემის საფლავზე იები, მეც ამას ვინატრებდი.

-რა არის სიცოცხლე?

-სიცოცხლე სევდა არის, ადამიანად ყოფნის ტკბილი სევდა.

-სიკვდილი?

-სიკვდილიც სევდა არის, ადამიანად არყოფნის სევდა...


//გოდერძი ჩოხელი - "ადამიანთა სევდა"//



ქუჩას მისდევდა ლამაზი გოგო

ქუჩას მისდევდა ლამაზი გოგო

და ცალი ხელით ვარდი მოჰქონდა,

ისეთი იყო, აგიხსნა როგორ,

მოგონილია მასთან ჯოკონდა.

გაქვავებული ჭაბუკნი იდგნენ,

ხმას ვერ იღებდა დიდხანს ვერავინ,

მიშტერებოდნენ იმ ლამაზ გოგოს

და ქანდაკებებს ჰგავდნენ ყველანი.

ბოლოს და ბოლოს ერთმა მათგანმა

იმ გაქვავებულ ჭაბუკთა შორის,

ძლივს ამოღერღა სხვების მაგივრად:

"მტრისას ასეთი ლამაზი ცოლი!"


/ლადო ასათიანი/



ქართველი კაცი როცა მოკვდება ვაზი ამოდის ზედა

შაჰ-აბასმა კახეთში გააჩეხინა და ამოაძირკვინა ვენახები.ბრძანება გასცა:ვის ვენახშიც თუნდაც ერთ ძირ ვაზს აღმოაჩენთ,ვენახის პატრონს თავი მოჰკვეთეთო!
ერთ-ერთი გლეხის ვენახში მართლა ნახეს ერთი ძირი შემთხვევით ჩარჩენილი ვაზი.
პატრონი სახალხოდ დასაჯეს,თავი მოჰკვეთეს და სახელდახელოდ გათხრილ მიწაში ჩააგდეს.იმ საფლავზე მეორე წელს ვაზის რქამ ამოიყარა.თურმე დასჯილ კახელ გლეხს ხალათის საღილეებში ვაზის ლერწი ჰქონდა გაყრილ-გამოყრილი და ის ამოზრდილიყო.

**********************
სიკვდილს სიცოცხლე რომ არ მოჰყვება
ვინა სთქვა ესე ნეტა
ქართველი კაცი როცა მოკვდება
ვაზი ამოდის ზედა
ვაზი ამოდის და თან რა ვაზი
ცრემლად იღვრება ცრემლად
და დაიტირებს მის გამშენებელს
რომელიც იქცა მსხვერპლად
ვაზმა იხარა და მისი ღვინით შესანდობარი დალიეს ჩვენთან
შესანდობარი კაცის რომელმაც
თავი გაწირა მსხვერპლად
თავი გაწირა ვაზის ჯვრის მადლით
და ქრისტეს სადიდებლად
თავი გაწირა
თავი გაწირა
თავი გაწირა მსხვერპლად.

/მიშო ქიშოშვილი/



მუდამ მინთია ერთი სანთელი

"მუდამ მინთია ერთი სანთელი"-

მამით -მეგრელი,დედით-გურული,
სივრცე მაქ ნაბდად წამოხურული.

ჩანს იმედივით ჩემი გელათი,
იმერელი ვარ დედისდედათი

და უმტკიცესი კუნჭულ-კუთხეთი,
მათი ხელდასხმით, ლოცვა-კურთხევით:-

მუდამ მინთია ერთი სანთელი,
ერთი სახელი მქვია--ქართველი!!

ამიტომ მე ვარ ნაღდი სვანი და
ჩემი სალოცავ-საესავითა

მე ვარ თუში და ფშაველ-ხევსური
და რას დამაკლდებს ვინმე,ბნელსული...

ვარ აჭარელი, რაჭველი,მესხი...
მე იმდენი ვარ,ხან თავბრუც მესხმის!

მაგრამ...მინთია ერთი სანთელი, ერთი სახელი მქვია ქართველი!

მე ვარ მოხევე,ვარ ლეჩხუმელი,
მუდამ თბილი მაქვს ჩემი ღუმელი

ზამთარში,როცა სტუმარს ველი და
ზაფხულში ვხვდები ტალავერითა!

რა მაქვს სააჯო ან დასამალი--
მე ვარ ქართლელი--გულით ალალი,

არ ვარ მშიშარა,უკანდამხევი,
რადგან ეს მე ვარ --მტკიცე კახელი!

მე ვარ ლაზი და...ისევ ის მესხი,
მე იმდენი ვარ,ხან თავბრუც მესხმის...

და,ჩემი ქვეყნის ყველა კუთხეთი,მათი ხელდასხმით,ლოცვა-კურთხევით:-

მუდამ მინთია ერთი სანთელი,
ერთი სახელი მქვია--ქართველი!!💗💗💗

ზაურ მოლაშხია 


არ წაიქცეთ...

არ წაიქცეთ... რადგან ახლობელ ადამიანებს დაეცემით.
იდექით ძლიერად!
ეს არის თქვენი სიყვარული და თქვენი რწმენა.

/რამაზ გიგაური/



მე კი მეგონა, რომ შენთვის მხოლოდ სიკეთე მსურდა

"მე კი მეგონა, რომ შენთვის მხოლოდ სიკეთე მსურდა და როგორც გზებით დაღლილ მეგობარს, მიიხუტებდი ჩემს სურვილს გულთან.
მაგრამ ვცდებოდი და შენი შუქიც ნატრობდა მხოლოდ თავისუფლებას დღეს კი ხეს გავხარ, რომელსაც უკვე
გადაუარეს თავზე ღრუბლებმა. მეც ღრუბელი ვარ, მაგრამ შენს მხარეს არ წამომიღებს ქარი დღეიდან."

ოთარ ჭილაძე



დედაკაცს დიდი მნიშვნელობა აქვს კაცობრიობის ისტორიაში / ვაჟა-ფშაველა

დედაკაცს დიდი მნიშვნელობა აქვს კაცობრიობის ისტორიაში, ცხოვრებაში. კაცობრიობა შესდგება სხვა და სხვა ერებისაგან, ერები ცალკე ოჯახებისაგან, ხოლო საძირკველი პირველისა, მეორისა და მესამისა არის პიროვნება ცალი ადამიანი, რამდენადაც მათი შემადგენელი ადამიანები არიან სრულნი, ამაღლებულნი, განვითარებულნი და ბედნიერნნი, იმდენადვე ამაღლებულია ოჯახი, ოჯახის გარეშე-ერი, ერის გარეშე-კაცობრიობა. თავი და თავი, მაშასადამე, ოჯახის გონივრულად მოწყობა უნდა ვაღიაროთ, ხოლო ოჯახში უფლობს დედაკაცი.
დედაკაცს დიდი ძალა აქვს ოჯახში როგორც დიდზე, ასევე პატარაზე. შვილების პირველი დაწყებითი აღზრდა, რასაც უდიდესი მნიშვნელობა აქვს, დედის ხელთაა. დედაა გადამწყვეტი შვილების ბედიღბლისა, შვილის მომავალი უსათუოდ იმაზეა დამოკიდებული თუ დედამ რა შთაბეჭდილებებით ასაზრდოვა შვილის ნორჩი, მაგრამ ღრმად აღბეჭდილი გული და გონება. ამიტომ საჭიროა ყოველი დედა იყოს განათლებული, განვითარებული, რათა შინ ოჯახში და გარეთ საზოგადოებაში სთესდეს თესლს სიკეთისა, დიაღ, ესმოდესს დედაკაცსს შვილი როგორ აღზარდოს შინ ოჯახში და გარეთ საზოგადოებაში. რა აზრები გაავრცელოს და რას ემსახუროს ვინაიდან მას შეუძლია დაამხოს ერი და კიდეც აღადგინოს.
როგორც დღეს, ისე მომავალში დედაკაცი უმთავრესად უნდა ემსახურებოდეს ოჯახს და შვილების აღზრდას. თუ ამას ღირსეულად შეასრულებს დიდს ძალიან დიდ საქმეს გააკეთებს.
ვაჟა-ფშაველა