გამოიდარა... ჩემთვის მაინც დღეა პირქუში, ვერ გავხალისდი შემოდგომის ყვითელ ფერებით და სული ჩემი იმყოფება, ისევ მიმწუხრში, ო, მწუხარება, გევედრები, წამით...
რა უცნაურად შემოიჭერ წუხელის ჩემში, გაოცებული გიღიმი და.. სინათლეს ვაქრობ, მოცურავს ჩემსკენ მოცახცახე ხელები შენი და გული ჩემი საგულედან დაღწევას ლამობს....
ნუ შეიყვარებთ სხვისი ბაგით ნაფერებ თვალებს, ვისაც სხვის მკერდზე ღამე თეთრად უთენებია, მარტოხელები, ვით მათხოვარს უშვებენ ღამეს სახლში და... ღამის სიბნელეში...