ნანა სელეპანოვა - დაილოცოს საქართველო

უცხო თესლის ვარ სტუმარი,
საქართველოს ზეცა მხურავს,
ღრუბლებში მაქვს სასთუმალი,
საბნად მთვარე წამიხურავს.


ნანა სელეპანოვა - ჩემი საქართველო

ოცდაათი წელი გადის
თენდება თუ ღამდება
და მას მერე, ჩვენს ედემში
გაზაფხული მთავრდება,
როს ცხრა აპრილს საქართველოს
ცრემლი ღვარად ჩამოსდის,
ქართველ გმირთა ნასისხლარზე
ია ვარდი ამოდის...


მერაბ სალუქვაძე – ეს საქართველო

– ეს საქართველო –

მე დღეს არ მინდა ეს დედამიწა,
ასე მოწყენილს სულ რომ ვხედავდე,
კვირტების ფეთქვას, "ვარდობის თვეში",
მინდა სიზმრებში მუდამ ვეტრფოდე ..


მერაბ სალუქვაძე – საქართველო


– საქართველო –
დგას საქართველო ვით ქარში მუხა,
ძველისძველი და მუდამ ახალი,


ნანა სელეპანოვა - "ჩემი საქართველო აქ არის"

ბაღში მიწა აყალო,
ხეზე ბატიბუტები,
გული მინდა დავცალო,
მომაშორეთ ხუნდები.


ჩემი სამშობლო

საქართველოა ეს ჩემი ტურფა
მიწა, ღვთისშობლის წილხვედრი მხარე
ჩემი სამშობლო რწფელი და სუფთა
უსპეტაკესი თან მოელვარე


საქართველო - ლუკა ჩიხლაძე

მოგესალმებით, მე ვარ ლუკა ჩიხლაძე 12 წლის VII კლასის მოსწავლე.

მე დავწერე ლექსი რომელიც ეძღვნება საქართველოს.


ხორნაბუჯის (თამარის) ციხე - გიორგი ქადაგიძე

მიუვალ კლდეზე აღმართულა ციხე ქალაქი
ძველი ალაზნის ეს ბუნებაც ხედად იშლება
კედლებს კვლავ აჩნევს მეომართა სისხლის ნალაქი,
რომელთა კვალიც სამუდამოდ არ წაიშლება.

კავკასიონიც გადაჰყურებს ეს თეთრთმიანი
მის სიდიადეს ქედსაც უხრის ამაყი მარად
ტყეებს ბანს აძლევს ალაზანი,კამკამხმიანი
ეს სილამაზე დაჩის ჰქონდა უჯარმელს გვარად.


ნანა სელეპანოვა- მე ასეთი საქართველო მიყვარს

ჩ ოხის ქამარზე სამასრეს
ე რთვის პერანგი მზისფერი,
მ კერდს მოფენილი საწამლე,
ი ს სამოსელი პირველი.


მანდილსა შენსა

როცა რომ გიცქერ რას ვხედავ იცი?
ჯირითს მინდორში რაშის და კვიცის,
აკვანში ჩაკრულ უმანკო ღიმილს,
დოქიდან ჯამში გადმოღვრას ღვინის,