ჩემი საქართველო განა პატარაა ჩემი საქართველო შავი ღრუბლები მიტომ ელტვიან, იქნებ პატარაა მისი მთა და მდელო სასაცილოა, აბა სხვას რას იტყვიან.....

ვდგავარ დაღლილი ისევ ლოდინით ამაო არის დუმილი ქართა, გულზე მაწვება რაღაც ლოდივით ცხოვრება ხდება ცხრათვალა ცხრა მთას.....

გაზაფხულის ყვავილი ხარ ჩემში გაუშლელი ია ვარდის სუნთქვა, ეგ სურნელი მაგიჟებს და იცი... ვერ მოგწყვიტავ მე ხომ შენით ვსუნთქავ,...

მინდა, რომ ერთხელ ხახული ვნახო შატბერდში ლოცვით შევიდე მინდა, წმინდა სანთელი კედელს მივაკრო და სამშობლოსთვის ვილოცო მინდა...

ეძღვნება დედაჩემის ხსოვნას დედი შენთან მოვედი ვერსად ვერ გნახე, იქნებ რა გინდა დედი, დამძიმებულა ცოდვით სამყარო მე მალე მოვალ დედი....

იმ სიყვარულით დამთავრდა სითბო მზემ გადაპენტა ყველა გრძნობები, ვზივარ ბუხართან ვილტვი ფიქრებში და ცისარტყელამ შთანთქა ყოველი....

საღამო ზღვის სანაპიროზე მზე ოქროს ბურთივით დაეშვა ციდან ზღვის ჰორიზონტზე დადგა ალივით, შვებით ახედა ცას ისევ მაღლა ჩაცურდა ზღვაში როგორც მთვრალივით....

"ძალიან ჰგავს ქართველი კაცი და ვაზი ერთმანეთს, გაჭირვებას ეჩვევიან, მაგრამ თავის "გემოს"არ ჰკარგავენ. იციან ორივემ, "გემოს"...

მითხარი,მითხარი, მითხარი რა გინდა? გინდა, სიყვარული თავიდან აგიხსნა?...

მე ვფიქრობ შენზე და ვიდრე გნახავ, არ დამეკარგო ძვირფასო არსად, უკან მოხედვას ვერც კი მოასწრებ...