ნანა სელეპანოვა - დაშნა თუ მშვილდი

მე ვემსგავსები,
იმ ჩამქრალ ბუხარს,
სად ნაღვერდალი
ცრემლებით ღვივის,
მე ვემსგავსები,
იმ ყარიბ სტუმარს,
ვისი დანახვაც
სევდისგან იხსნის


ნანა სელეპანოვა - სალაღობო — 3

ადრე, მე ერთი ბიჭი მყავდა,
ახლაც არ ვიცი, რა უყვარდა,
ჩემი ლექსები შეუყვარდა,
თუ ჩემით პოეზია შეიყვარა.


ნანა სელეპანოვა - შორს ვარ, შორს

მე - ყველა - მე და არაფერი,
ნუ მკითხავთ, რატომ ვარ შორს,
ეს ისეთი გამოუვალი ჩიხია,
სული უფრო მიჰქრის შორს.


ნანა სელეპანოვა - მე რომ უშენობა მკლავდეს

მე რომ სიყვარული მაკლდეს,
მთებში მიპოვიდნენ მყვირალს,
მე რომ უშენობა მკლავდეს,
ვერვინ მიხილავდა მცინარს.


მერაბ სალუქვაძე – მე არ მოვალ –

– მე არ მოვალ –

თუ ეგრეა
ნუღარ მომიკითხავ,
ეს მძივები შეკვრად აიკინძა,
მე შევეშვი შენზე ღამით ბოდვებს
ეს სიზმრები ჩვენ ორს შორის დარჩეს ..


ნანა სელეპანოვა - მე პოეტი არ ვარ

მე პოეტი არ ვარ, არა,
არც მწერალი ქალი ვარ,
მაგრამ მთვარის სანახავად,
ზეცას ლექსით ავდივარ!


მერაბ სალუქვაძე – მე მიყვარს როცა –

მე მიყვარს როცა,
არ ველოდები
დაუკითხავად
ის მოდის ჩემთან,
მე მიყვარს როცა,
გამოიდარებს
ატმის რტოებს
ქარი ურცხვად ეალერსება..


მერაბ სალუქვაძე მე კაცი ვარ

მე კაცი ვარ
დიდი გრძნობის მო
და თვალებში
სიყვარული მიკრთის,
გაზაფხულზე შემიყვარე თორემ
უკვე ვხედავ უშენობა მიჭირს...


ნანა სელეპანოვა - ღმერთმა არ ქნას

მე ვცოფდები,
ეგ ტუჩები, ეგ თვალები,
ეგ ცრემლები მოციმციმე,
ჩემო კარგო,
სხვამ არ კოცნოს,
ეგ ყელი და წამწამები,
რომ არავინ წამართვას
და დამეკარგო!


ნანა სელეპანოვა - მე რომ ქალი ვარ

მე რომ ქალი ვარ, ეს მან არ იცის,
მან, ვისაც ჩემი წვალება უყვარს,
თუ ვენატრები ან თუ განიცდის,
როცა ღიმილით მიყურებს მწუხარს.