ნანა სელეპანოვა - მომბეზრდა

ეს მანდილი ალისფერი მაქმანებით,
ფერმიხდილს, რომ მღიობები ამჩნევია,
თავსაბურად ადრე თავზე ვატარებდი,
ახლა სკივრში გულწასული ასვენია.


თალხი ფრთები

ზღვარზე


მერაბ სალუქვაძე – ქალი გაემგზავრა –

– ქალი გაემგზავრა –

ადრე
დილით ქალი
სადღაც გაემგზავრა,
არავინ არ იცის დღეს
მისი მისამართი,


ნანა სელეპანოვა - რა სჯობს

რა სჯობს - უყვარდე თუ შენ გიყვარდეს?
იქნებ, სჯობს არვინ არ შევიყვაროთ,
მე მირჩევნია - არავინ მყავდეს,
ვიდრე ოდესმე გადამიყვარონ.


მერაბ სალუქვაძე – მარტოსული

– მარტოსული –

მარტოსულ კაცის გულის კანკალი,
სევდით გაკვრია ზეცის მეოთხედს,
შავბნელი ღამის, – ღამის სიზმარი,
შლეგიანივით მისდევს მდინარეს..


მერაბ სალუქვაძე – წიფლის ფოთოლი

– წიფლის ფოთოლი –

მე კი ვიცი
საით წავალ,
ჩემო სულო
ობოლო,
ნეტავ შენ სად
გეჩქარება,
ვალმოხდილო
ფოთოლო..


მერაბ სალუქვაძე – წვიმაში როცა გნახე


– წვიმაში როცა გნახე –

გახსოვს?
იმ ღამით წვიმდა,
პირველად როცა გნახე,
ნაღვლიან გამოხედვას,
თვალით რომ შევეჯახე


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

"არასოდეს დაადგე ბილიკს სადაც არ მოგელიან,


ცოცხალი ცეცხლი

* * *


ნანა სელეპანოვა - სანამ შენ სუნთქავ

მე არ მოვკვდები,
სანამ შენ სუნთქავ,
სანამ ერთად ვართ
და გქვია ჩემი,
სანამ ჩემი ხარ,
შენ, ჩემო სუნთქვა,
გულის სანაცვლოდ
შენ ფეთქავ ჩემში.


ნანა სელეპანოვა - ვინ შემაჩვია

დღემდე ღრუბლები მეხს და ელვას
ჩემსკენ დევნიან...
ტანზე უიღბლო სიყვარული,
დღემდე მაცვია...
ვინ შემაჩვია ღამის ტეხვას,
ფიქრებს სევდიანს...
ვინ შემაჩვია?!


ვედრება

ვ ე დ რ ე ბ ა