• ნორმალური მასწავლებელი გიყვება, კარგი მასწავლებელი გიხსნის...

    „ნორმალური მასწავლებელი გიყვება, კარგი მასწავლებელი გიხსნის, გამორჩეული მასწავლებელი გაჩვენებს, დიდებული მასწავლებელი კი შთაგაგონებს.“


    აღმოსავლური სიბრძნე  

  • 
  • ერთხელ იაპონელმა მოწაფემ მასწვლებელს ჰკითხა:

    ერთხელ იაპონელმა მოწაფემ მასწვლებელს ჰკითხა:

    – როგორ ვისწავლო ადამიანის გამოცნობა, ვის ვენდო ან ვის ვერიდო?

    – ჯერ იმას გეტყვი, ვის უნდა ერიდო. ერიდე ადამიანს, ვინც ზედმეტად თავმდაბალი ჩანს და გადამეტებული პატივისცემით გეპყრობა, თავს შენს მორჩილად ასაღებს. ვინც თაყვანს გცემს, გეხვევა და გეუბნება, რომ შენს განკარგულებაშია – მათ ნუ ენდობი.

    – რატომ?

    – იმიტომ, რომ ის პირველი გაგყიდის.

    – აბა, ვის ვენდო?

    – ენდე მათ, ვინც უბრალო და უშუალოა, ვინც ყოველთვის სიმართლეს გეუბნება, რაც არ უნდა მწარე იყოს იგი. ეს ადამიანები პირველები მოირბენენ გაჭირვებაში შენს დასახმარებლად. ნამდვილი პატივისცემა და თავმდაბლობა შეუმჩნეველია. ამიტომ არის ძნელი ასეთი ადამიანების პოვნა. სამაგიეროდ, როცა მათ შეხვდები, დარწმუნებული იყავი, რომ არასოდეს გიღალატებენ.

  • 
  • კარგი მეგობარი ხიდის მოაჯირს უნდა ჰგავდეს...

    კარგი მეგობარი ხიდის მოაჯირს უნდა ჰგავდეს, შეიძლება არც კი შეეხო, მაგრამ დარწმუნებული უნდა იყო, რომ არ გადავარდები!


    ო.უაილდი

  • 
  • ადამიანი სინდისია, სინდისის გარდა, რაც არ უნდა წაართვა, მაინც ადამიანი იქნება.

    "ადამიანი სინდისია, სინდისის გარდა, რაც არ უნდა წაართვა, მაინც ადამიანი იქნება. სიკვდილის მერეც ადამიანისგან მარტო სინდისი რჩება. სინდისი იგივე სულია ადამიანისა, ანუ სული იგივე სინდისია. აქედან შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ თუ კი რამე ყოფილა, სინდისი ყოფილა უკვდავი."

    ოთარ ჭილაძე

  • 
  • მახვილის ამოღება გაცილებით უფრო ადვილია,ვიდრე ძლევამოსილად ჩაგება მისი.

    მახვილის ამოღება გაცილებით უფრო ადვილია,ვიდრე ძლევამოსილად ჩაგება მისი. ომი მხოლოდ მაშინ უნდა დაიწყოს მეფემ,როცა მის მიერ ამოწვდილი მახვილი სამ რამეს მოუტანს მის ხალხს:

    თავისუფლებას, მიწას და ოქროს.


    ,,დავით აღმაშენებელი"


    კონსტანტინე გამსახურდია


    
  • ერთხელ აკაკი წერეთელს ჯიბგირი მიეპარა და ჩუმად ხელი ჩაუყო ჯიბეში

    ერთხელ აკაკი წერეთელს ჯიბგირი მიეპარა და ჩუმად ხელი ჩაუყო ჯიბეში, სადაც ნაწერი ქაღალდების მეტი არა იყო რა. პოლიციელმა შენიშნა და შეიპყრო ჯიბგირი. როცა მწერალმა დამფრთხალი და შეშინებული ახალგაზრდა ქურდი დაინახა, შეეცოდა, მიუბრუნდა და სიცილით უთხრა:

    " შე კაცო, აკი ერთხელაც გითხარი, მაგას ნუ შვრები მეთქი! რად იცი ხოლმე ჩემს ჯიბეში ხელის ჩაყოფა? ხელნაწერი რომ არ წაიკითხო, არ იქნება? როცა დაიბეჭდება, მაშინაც მოესწრები სხვებთან ერთად წაკითხვასაო!" პოლიციელმა იფიქრა, ალბათ ნაცნობები არიანო, ჯიბგირს ბოდიში მოუხადა და გაუშვა.

    რამდენიმე წლის შემდეგ, პოეტს წერილი მიუვიდა, სადაც ეწერა: "დიდი ხანია, რაც კი რამ დაბეჭდილა თქვენი და იბეჭდება, ყველაფერს ვკითხულობ, თქვენ რომ პირველად გნახეთ, იმ დღიდანვე ხელი ავიღე ჩემს პირვანდელ ხელობაზე, შევისწავლე წიგნების აკინძვა და თუ ინებებთ, თქვენ ამას ნახევარ ფასში გაგიკეთებთ"- ო. 

  • 
  • ივლიტა იკა გოლეთიანი- ქარი ქუჩაში

    დღე უნებურად უჩქარებს ნაბიჯს,
    ხორხიდან დახსნილ ბგერებს აგროვებს,
    და ეშმათფერა ფიქრების ჩათვლით
    სუყველა ვნებას ასამყაროებს !

  • 
  • მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

    რად გინდა ყალბი აკორდი,
    მაშ, რის მომტანია ის?

  • 
  • მერაბ სალუქვაძე – ნანატრი დღეები –


    – ნანატრი დღეები –

    გადიან დღეები,
    როგორ ვბერდებით,
    მიდიან ისე რომ,
    ვერაფერს ვხვდებით..

  • 
  • მერაბ სალუქვაძე უსათაურო


    ვგრძნობ,
    მალე წავალ
    მე ამ ქვეყნიდან
    და ეს გზა იქნება
    უსასრულობის..
    გამყვება დარდი,
    ტკივილი, შფოთვა,
    ფიქრი და ფიქრი
    მომავლის რწმენა..