• შემოდგომის სიცივე

    არც ისეთი ცუდი დღე იყო. ახალ მოსული სექტემბერი თითქოს შემოდგომის სურნელს ატრიალებდა ,მაგრამ აგვისტოდან გამოყოლილი სიმხურვალე მაინც თავისას შვებოდა და ეგრედწოდებულ "ბარხატნი" სეზონს ქმნიდა. შენ გაშლილ წაბლისფერ თმებს საქარე მინიდან შემოქროლილი დატენიანებული ჰაერი ეთამაშებოდა და ჩემი ოდნავ კეხიანი ცხივირის ნესტოებში, ნესტოებიდან მერე ტვინში, მახსოვრობაში ისე ჯდებოდა თითქოს ღამეები არ ქონდეს ნატარები მაგ სურნელის ყნოსვაში და თითქოს უცხო იყოს რამე.

  • 
  • მარტოობა

    წინწკალამ იმასაც მოჰკრა ყური, ადამიანები მარტოობას განიცდიან და ამისგან ძალიან იტანჯებიანო. ჰოდა, ამ საქმეშიაც გადაწყვიტა ესინჯა თავი. რაც შეიძლებოდა გაჯავრებული იერი მიიღო... ამგვარი იერი აქვთ ადამიანებს, როცა რაიმე აწუხებთ... და ასეთი სახით აიტუზა მწვანედ მობიბინე მდელოზე, ვარდისფრად აბრდღვიალებული ასკილის ბუჩქის მახლობლად.

  • 
  • მუზის სტუმრობა

    ერთ ღამეს წინწკალამ შუქი აღარ ჩააქრო თავის კოხტა ბინაში... ანუ თავისი წინკლებიანი ქუდი აღარ დაახურა ნათურასავით მანათობელ ნატვრისთვალს. მერე, იცით, რატომ? მუზას ჩაუსაფრდა. გაგონილი ჰქონდა, ადამიანები მუზას ღამღამობით ელოდებიან და ამ მიზნით მთელი ღამის განმავლობაში შუქს არ აქრობენო.

  • 
  • როგორ გაანათა წინწკალამ სახლი

    წინწკალა სახლის განათებაზე ზრუნავს

    აბა, ვის გაუგია სახლი განათების გარეშე? წინწკალას არავისგან არ დასჭირვებია მითითება, ეს თვითონაც მშვენივრად იცოდა; ხან წიგნს წაიკითხავ გვიან საღამოს, ხან სტუმრებს გაუმასპინძლდები.
    ჰოდა, როცა მოსაღამოვდა და ტყეში ციცინათელები გამოეფინენ, ერთ-ერთი მათგანი დაიჭირა, სახლში გააქანა და პატარა მაგიდაზე დასვა.

  • 
  • ქართული ანდაზები, ბრძნული გამონათქვამები

    ღმერთი ვისაც მისცემს, ორივე ხელით მისცემს, ვისაც წაართმევს-ორივე ხელით წაართმევს.

    ღმერთს ყველა ერთნაირად უყვარს, მაგრამ ღმერთი არ უყვარს ყველას ერთნაირად.
    ღმერთის ეშინოდა, მაგრამ ღმერთის არსებობის არ სჯეროდაო.