არა, არაფერს არ გთხოვთ, ღმერთმანი, არც ნარატივის არ ვარ მთხრობელი, არც გულში დამრჩა მწარე წყენანი, არც სიბრალულის არ ვარ მთხოვნელი....

რაც წაგართვეს, რაც კი მტრებმა გაიტანეს, ან აქამდე, მიკვირს, როგორ მოხვედი, და ირღვევა საქართველოს მატიანე, კეთილსა და ბოროტს შორის ომებით....

მე განვერიდე იუდას კოცნას, მე ახლა შენი წარსული მქვია......

ვგრძნობ, მალე წავალ მე ამ ქვეყნიდან და ეს გზა იქნება უსასრულობის.. გამყვება დარდი, ტკივილი, შფოთვა, ფიქრი და ფიქრი მომავლის რწმენა.....

რა სასტიკია მარტივი სიბრძნე, მეტის თქმას უკვე, ნუღარ ეცდები, რომ ეს ცრემლები, ახლა შეიგრძნე, რომ ჩემ ქცევებით ყველაფერს ხვდები....

შენი სულისთვის ვარ მე უცხო ნაწილი, გულში სიყვარულს კი მალავ,...

ვიღაც მიყვარს, ვიღაც არა, ხან ვიღაცას ვშორდები, გუშინ ერთი შემიყვარდა, ხვალ სხვაზე გავთხოვდები....

მარტო ხარ ისევ, მზესავით ცაში, ზღვასთან ფრიალებ მსოფლიო რუქით, შენს მოთმინებას არა აქვს ზღვარი, ზღვას გაატანე, რაც იყო გუშინ....

На моих плечах небо голубое, Но я улетаю далеко, как птица, Летит одинокая чайка над морем, А может, она к небу стремилась....

თითქოს, პაწია უცხო ჩიტი ვარ, ჩვილი ბავშვივით მჯერა სიკეთის, ისევ ისეთი მიამიტი ვარ, ისევ, ისეთი......