კარს შემოდგომა მოდგა,
დრო რა უეცრად გადის,
დრო გადაიქცა გლოვად,
დრო სუყველაფერს წაშლის.
მოდის და მოვა, მოსვლამ
დაკარგა ყოფნის არსი,
სხვისთვის ლხენა და შვება,
ჩემთვის სევდა და დარდი.
სულში იბარტყა გრძნობამ,
შეიფრთხიალა წამით,
ზღვად მოვარდნილი ვნება
შეასკდა უხმოდ ნაპირს.
გულს შემოჭრილი ტრფობა
ფეხაათრეული დადის,
ჩემში მშვიდობის მტრედი,
ფრთებს არასოდეს გაშლის.
მინდა დასრულდეს გლოვა,
აღარ მიყვარდეს არვინ,
ღირდა ლოდინად ან კი,
ან სიყვარული რა ღირს?
დღემ გადიყარა ბინდი,
წვიმდა და უკვე არ წვიმს,
როგორ ტყუილად ვწუხდი,
როგორ ტყუილად მწამდი!
ნანა სელეპანოვა - როგორ ტყუილად მწამდი
