ფიქრებში ღამემ ვით გაათიოს,
კრთები სიზმარისგან ძილმორეული,
გაახელ თვალებს, იტყვი - "ადიოს"-
ასეთი ახლო და შორეული.
სიამოვნება იწვის სიმორცხვით,
უხმო ყვირილით ყელში გუბდება,
ვიღაც შორიდან ბაგეს მიკოცნის,
როგორც მწყურვალი დოქის ტუჩიდან.
წყეული ღამე მძლივს გავათიე,
გადამერივნენ ფიქრით აზრები,
ვათრიე და ვერ ამოვათრიე,
სხეული ჩემი - ვერსაკარები.
გადაიქროლა სიომ იმ ღამით,
მე სიამისგან უფრო ვღონდები,
ჩაინიავებს და გამიყოლებს
უცხო სავანის კატაკომბებში.
ასე სიტყვაძუნწს, მე, ასე წყნარმა,
ამაზე მეტი, რა უნდა გითხრა,
ხელჩაქნეული გავყევი გზას და,
ამასობაში... მზეც ამოვიდა.
ნანა სელეპანოვა - ადიოს
