ჭალებს ჩამოწვნენ ნისლები,
წვიმა მისველებს თმებსაო,
გზად შამეყარა ვაჟაი,
თვალ დაუყენებს მტერსაო.
ჩემ საამებლად თუ მახველ,
რად ჩამოჰკიდე ცხვირიო,
ეგების, სატრფოს დაეძებ,
დარდებ მიგყვება სხვისიო?
"გადი - გამოდი გუთანო,"
ფეხქვეშ გაიგდე მიწაო,
ნეტამც, სიზმარში მავიდეს,
დამიკოცნიდეს პირსაო.
შენამც იმასვე ნატრობდი,
რაიც ვინატრე დღესაო?
ტკბილ იყო შენი ამბორი,
ბაგეს ეგრემცა შერჩაო.
ვაჟაუ, ახლა ის მინდა,
სევდა გადიქცეს ნაცრადა,
მუდამდღე მეუბნებოდე,
შაიქმენ ჩემდა დარდადა.
ნანა სელეპანოვა - შაიქმენ ჩემდა დარდადა
