მკაცრმა სამყარომ არ უნდა დააკარგვინოს გულს სიკეთე და სულს სიფაქიზე! - სტატუსები

მკაცრმა სამყარომ არ უნდა დააკარგვინოს გულს სიკეთე და სულს სიფაქიზე!
სტატუსები statusebi



უფალო, მომეცი ძალა, რომ შევცვალო ის, რისი შეცვლაც შემიძლია...

უფალო, მომეცი ძალა, რომ შევცვალო ის, რისი შეცვლაც შემიძლია; მომეცი მოთმინება, რომ ავიტანო ის, რისი შეცვლაც არ შემიძლია; და მომეცი სიბრძნე, რომ გავარჩიო ერთი მეორისაგან...



შვილის მომავალი უსათუოდ იმაზეა დამოკიდებული, თუ დედამ რა შთაბეჭდილებით ასაზრდოვა შვილის ნორჩი, მაგრამ ღრმად აღმბეჭდი გული და გონება.

შვილის მომავალი უსათუოდ იმაზეა დამოკიდებული, თუ დედამ რა შთაბეჭდილებით ასაზრდოვა შვილის ნორჩი, მაგრამ ღრმად აღმბეჭდი გული და გონება. ამიტომ საჭიროა ყოველი დედა იყოს განათლებული, განვითარებული, რათა შინ ოჯახში და გარეთ საზოგადოებაში სთესდეს თესლს კეთილისა. დიახ, ესმოდეს დედაკაცს, შვილი როგორ აღზარდოს შინ, ოჯახში, და გარედ საზოგადოებაში რა აზრები გაავრცელოს, რას ემსახუროს, ვინაიდან მას შეუძლიან დაამხოს ერი და კიდეც აღადგინოს.


ვაჟა-ფშაველა



კარგი მეგობარი ხიდის მოაჯირს უნდა ჰგავდეს...

კარგი მეგობარი ხიდის მოაჯირს უნდა ჰგავდეს, შეიძლება არც კი შეეხო, მაგრამ დარწმუნებული უნდა იყო, რომ არ გადავარდები!


ო.უაილდი



ერთხელ აკაკი წერეთელს ჯიბგირი მიეპარა და ჩუმად ხელი ჩაუყო ჯიბეში

ერთხელ აკაკი წერეთელს ჯიბგირი მიეპარა და ჩუმად ხელი ჩაუყო ჯიბეში, სადაც ნაწერი ქაღალდების მეტი არა იყო რა. პოლიციელმა შენიშნა და შეიპყრო ჯიბგირი. როცა მწერალმა დამფრთხალი და შეშინებული ახალგაზრდა ქურდი დაინახა, შეეცოდა, მიუბრუნდა და სიცილით უთხრა:

" შე კაცო, აკი ერთხელაც გითხარი, მაგას ნუ შვრები მეთქი! რად იცი ხოლმე ჩემს ჯიბეში ხელის ჩაყოფა? ხელნაწერი რომ არ წაიკითხო, არ იქნება? როცა დაიბეჭდება, მაშინაც მოესწრები სხვებთან ერთად წაკითხვასაო!" პოლიციელმა იფიქრა, ალბათ ნაცნობები არიანო, ჯიბგირს ბოდიში მოუხადა და გაუშვა.

რამდენიმე წლის შემდეგ, პოეტს წერილი მიუვიდა, სადაც ეწერა: "დიდი ხანია, რაც კი რამ დაბეჭდილა თქვენი და იბეჭდება, ყველაფერს ვკითხულობ, თქვენ რომ პირველად გნახეთ, იმ დღიდანვე ხელი ავიღე ჩემს პირვანდელ ხელობაზე, შევისწავლე წიგნების აკინძვა და თუ ინებებთ, თქვენ ამას ნახევარ ფასში გაგიკეთებთ"- ო. 



სადღაც განვდევნეთ პატიოსნება

სადღაც განვდევნეთ პატიოსნება,

არაფრად ფასობს დანაპირები....

ერთადერთ "საქმედ" დაგვრჩა ოცნება,

გაქრა საზღვრები და ნაპირები...


აღარ ვამართლებთ იმედს და ნდობას,

ცუდსაც ვერაფერს ვხედავთ ამაში...

რატომ ვეცდებით ვინმეს დანდობას?

გვართობს გულწრფელი გრძნობით თამაში...


რეალობას და ოცნებებს შორის

დასაბამიდან მარად ომია...

რთულია აღქმა მცდარის და სწორის,

გულების მსხვრევის მარათონია...


ახლა წარსულში გამავალ სარკმელს

დაკარგულ დროთა გამო ხატავენ,

მომწონს, რომ ბევრი თქვენგანის სათქმელს,

ჩემი ლექსები გამოხატავენ...


გირჩევთ გრძნობების გაზიარებას,

დღეს რომ გვიჭირავს - მრუმე რანგია...

ვეცადოთ ცოდვის აღიარებას,

თორემ - ცხოვრება "ბუმერანგია"...


სხვას რომ გავხადეთ, იმ ქურქის ჩაცმას

სჯობს, რომ მიზნები გვქონდეს დიადი...

თუ არ მოვიშლით სიკეთის ჯვარცმას,

ბოლოს ყველაფერს შთანთქავს წყვდიადი...


ჯემალ ფერაძე 15.09.2019



ერთხელ ერთმა ჭკვიანმა პროფესორმა, უნივერსიტეტში ერთ-ერთ სტუდენტს დაუსვა შეკითხვა:

ერთხელ ერთმა ჭკვიანმა პროფესორმა, უნივერსიტეტში ერთ-ერთ სტუდენტს დაუსვა შეკითხვა:


პროფესორი: -ღმერთი კარგია?

სტუდენტი: -კი.

პროფესორი:-ეშმაკი კარგია?

სტუდენტი: -არა.

პროფესორი: -მართალია. მითხარი ერთი შვილო, არსებობს თუ არა დედამიწაზე ბოროტება?

სტუდენტი:-კი.

პროფესორი:-ბოროტება ყველგანაა, ხომ მართალია? ყველაფერი ღმერთმა შექმნა, მეთანხმები?

სტუდენტი:-კი.

პროფესორი: -ესეიგი ვინ შექმნა ბოროტება?

სტუდენტი: ……

პროფესორი: -ჩვენს პლანეტაზე არის გაჭირვება, ავადმყოფობა, ბოროტება, ხომ მართალია?

სტუდენტი: -კი, ბატონო.

პროფესორი: -ვინ შექმნა ეს ყველაფერი?

სტუდენტი: …..

პროფესორი: -მეცნიერება გვიმტკიცებს, რომ ადამიანს აქვს 5 გრძნობა სამყაროს აღსაქმელად. მითხარი შვილო გინახავს ღმერთი?

სტუდენტი: -არა.

პროფესორი: -გვითხარი, ღმერთის ხმა გაგიგია?

სტუდენტი: -არა ბატონო.

პროფესორი: -შეხებიხარ ოდესმე ღმერთს?გემო გაგისინჯავს?

სტუდენტი: – სამწუხაროდ არა ბატონო.

პროფესორი: – ამ ყველაფრის მიუხედავად გჯერა ღმერთის?

სტუდენტი: – კი.

პროფესორი: – ამ ყველაფრისგან გამომდინარე მეცნიერება გვეუბნება, რომ ღმერთი არ არსებობს. შეგიძლია შვილო ამის საწინააღმდეგო თქვა რამე?

სტუდენტი: – არა ბატონო. მე მხოლოდ რწმენა გამაჩნია.

პროფესორი: – ზუსტადაც. რწმენა - ეს მთავარი პრობლემაა მეცნიერებისათვის.

სტუდენტი: -პროფესორო, სიცივე არსებობს?

პროფესორი: – რა შეკითხვაა? რა თქმა უნდა არსებობს. შენ არასდროს შეგცივებია?

(აუდიტორიაში მყოფ სტუდენტებს, ახალგაზრდის შეკითხვაზე ჩაეცინათ)

სტუდენტი: – სინამდვილეში ბატონო, სიცივე არ არსებობს. ფიზიკის კანონის თანახმად, ჩვენ ვთვლით სიცივედ იმას, რაც გამოწვეულია სითბოს არყოფნით. ჩვენ შევქმენით ეს სიტყვა იმის გამოსახატავად, რასაც ვგრძნობთ სითბოს არყოფნით.

(აუდიტორიაში სიჩუმე ჩამოვარდა)

სტუდენტი: -პროფესორო, სიბნელე არსებობს?

პროფესორი: -რა თქმა უნდა არსებობს, მაშ რა არის ღამე თუ არა სიბნელე.

სტუდენტი: – თქვენ კვლავ ცდებით ბატონო.სიბნელე არ არსებობს. სიბნელე სინამდვილეში ეს არის სინათლის არყოფნა. ჩვენ შეგვიძლია შევისწავლოთ სინათლე, სიბნელე კი ვერა. ჩვენ შეგვიძლია გამოვიყენოთ ნიუტონის პრიზმა და თეთრი სინათლისგან მივიღოთ სხვადასხვა ფერის სინაათლეები, გავზომოთ თითოეული სინათლის ფერის ტალღის სიგრძე. სიბნელეს ვერ გავზომავთ, პატარა სხივსაც კი შეუძლია შეაღწიოს ბნელ სივრცეში და გაანათოს ის. როგორ შეგიძლიათ განსაზღვროთ რამდენად ბნელია ნებისმიერი სივრცე? სიბნელე ეს არის ის სიტყვა, რომელსაც ვიყენებთ იმ მოვლენის გამოსახატავად, რაც გამოწვეულია სინათლის არყოფნით. ახლა კი მითხარით ბატონო, სიკვდილი არსებობს?

პროფესორი: -რა თქმა უნდა. არის სიცოცხლე და მისი მეორე მხარე - სიკვდილი.

სტუდენტი: -ამჯერადაც ცდებით ბატონო. სიკვდილი, სიცოცხლის მეორე მხარე არაა, ეს მისი არყოფნაა. თქვენ სამეცნიერო თეორიებს სერიოზული ბზარი უჩნდება ბატონო.

პროფესორი: -საითკენ მიგყავს საუბარი ახალგაზრდავ?

სტუდენტი: -პროფესორო, თქვენ გვასწავლით, რომ მაიმუნების შთამომავლები ვართ. საკუთარი თვალებით აკვირდებოდით ევოლუციას?

(პროფესორმა ღიმილით თავი გააქნია და მიხვდა, თუ საითკენ მიდის საუბარი)

სტუდენტი: -არავის არ უნახავს ეს პროცესი, ესეიგი თქვენ მოძღვარი უფრო ხართ, ვიდრე მეცნიერი.

(აუდიტორიაში სიცილი ატყდა)

სტუდენტი: -ეხლა კი მითხარით, აუდიტორიაში არის ისეთი ვინმე ვისაც პროფესორის ტვინი უნახავს? გაუგონია? შეხებია? უყნოსია?

(სტუდენტებმა გააგრძელეს სიცილი)

სტუდენტი: -როგორც ჩანს არავინ. აქედან გამომდინარე, სამეცნიერო თეორიებზე დაყრდნობით შეგვიძლია ვთქვათ, რომ პროფესორს ტვინი არ აქვს. თქვენდამი დიდი პატივისცემის მიუხედავად პროფესორო, როგორ შეგვიძლია დავიჯეროთ ლექციაზე ნათქვამი თქვენი თითოეული სიტყვა?

პროფესორი: -ვფიქრობ თქვენ მხოლოდ უნდა დამერწმუნოთ.

სტუდენტი: -სწორედაც. ღმერთსა და ადამიანს შორის არის ერთადერთი კავშირი – “რწმენა”.

პროფესორი დაჯდა.

ამ სტუდენტს აინშტაინი ერქვა. 



როდესაც არწივი აღწევს 40 წელს მისი ბრჭყალები საკმაოდ გრძელი და დრეკადი ხდება და ის ამით ვერ ახერხებს ნადავლის დაჭერას.

როდესაც არწივი აღწევს 40 წელს მისი ბრჭყალები საკმაოდ გრძელი და დრეკადი ხდება და ის ამით ვერ ახერხებს ნადავლის დაჭერას.

მისი ნისკარტიც გრძელი და მოღუნული ხდება და მათი მეშვეობით ვერ ახერხებს ჭამას.

მისი ფრთებიც საკმაოდ ხშირია და ფრენაც უჭირს...

ის არჩევანის წინაშე დგება... ან სიკვდილი ან აუცილებელი მტკივნეული ცვლილებები...!

ცვლილება კი 150 დღე გრძელდება.

ის მიფრინავს თავის ბუდეში რომელიც მთის მწვერვალზეა და იქ კლდეს ურტყამს თავის ნისკარტს მანამ სანამ არ მოვარდება ის...

მერე ელოდება ახლის ამოსვლას... ამ ახალი ნისკარტით ის იგლეჯს თავის ბრჭყალებს... მარე ახალი ბრჭყალებითა და ნისკარტით იგლეჯს ფრთებს და ელოდება ახლის ამოსვლას...

ამ ხუთთვიანი უმტკივნეულესი პროცესის მერე არწივი თავიდან იბადება და კიდევ 30 წელი ცხოვრობს...



ყვავი ყოფილა ერთადერთი ფრინველი, რომელიც ბედავს შეაჯდეს არწივს ზურგზე და ჩაავლოს კისერში ნისკარტი.

ყვავი ყოფილა ერთადერთი ფრინველი, რომელიც ბედავს შეაჯდეს არწივს ზურგზე და ჩაავლოს კისერში ნისკარტი. 

არწივი არც კი ცდილობს ჩამოაგდოს, არც ებრძვის, არ ხარჯავს მასზე დროსა და ენერგიას. იგი აფრინდება და ადის სულ უფრო მაღლა და მაღლა, 

და რაც უფრო მაღლა ადის, მით ნაკლები ჰაერი რჩება ყვავს სასუნთქად, იგი თანდათან კარგავს გონებას და ვარდება ძირს. იგუდება უჟანგბადობით.

  პ.ს. -  როცა ადამიანი თავისი მაღალი მიზნისკენ მიდის, მან არ უნდა დაკარგოს დრო ვინმესთვის რამის მტკიცებაში. უნდა იაროს წინ და ზევით და ყველაფერი ზედმეტი თავისით ჩამოცილდება!

( ვერ  ამოვწურე არწივების თემა, უჭკვიანესები არიან ღმერთმანი  🙂 

/ მაია ჯანაშვილი /



ადამიანი სინდისია, სინდისის გარდა, რაც არ უნდა წაართვა, მაინც ადამიანი იქნება.

"ადამიანი სინდისია, სინდისის გარდა, რაც არ უნდა წაართვა, მაინც ადამიანი იქნება. სიკვდილის მერეც ადამიანისგან მარტო სინდისი რჩება. სინდისი იგივე სულია ადამიანისა, ანუ სული იგივე სინდისია. აქედან შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ თუ კი რამე ყოფილა, სინდისი ყოფილა უკვდავი."

ოთარ ჭილაძე