თავისუფლებისთვის სულაც არ არის საჭირო, ცა და ქვეყანა იყიდოთ!

"თავისუფლებისთვის სულაც არ არის საჭირო, ცა და ქვეყანა იყიდოთ! მხოლოდ საკუთარ თავს ნუ გაყიდით."

- ნელსონ მანდელა



ისწავლეთ სიცილი და არა დაცინვა.

"ისწავლეთ სიცილი და არა დაცინვა. გულწრფელი სიცილი ისეთივე წმინდაა,

როგორც ლოცვა”.


ოშო



ილოცე შვილო, რადგან ლოცვაზეა დამოკიდებული ყველაფერი და, რაც მთავარია, ჩვენი სულების ცხონება.

ილოცე შვილო, რადგან ლოცვაზეა დამოკიდებული ყველაფერი და, რაც მთავარია, ჩვენი სულების ცხონება. როცა ტკივილითა და სიმდაბლით ვლოცულობთ, ღმერთი ისმენს ჩვენს ლოცვას და ჩვენთვის უმჯობეს პასუხს გვაძლევს. ხშირად ხდება, რომ ასეთი ლოცვის შემდეგ ღვთის ნება საქმით სულ სხვაგვარად ვლინდება, ვიდრე ჩვენ ვითხოვეთ ლოცვაში. ხშირად გვამწუხრებს ის, რომ არ აღსრულდა ჩვენი ნება, არ გვესმის ღვთის განგებულების სიღრმე და მიუხედავად იმისა, რომ ღვთის ნების გამოვლინება ჩვენი ნებისგან განსხვავდება, ყოვლისმცოდნე ღმერთი სხვადასხვა საშუალებით ყველაფერს ჩვენთვის სასარგებლოდ მოაწყობს.

ამიტომ, შვილო, მთელი სულიერი ძალები მოვიკრიბოთ, რომ მტკიცედ ვიდგეთ იმ დიდი სათნოების აღსრულებისთვის, რომელსაც მოთმინება ჰქვია.

/ არქიმანდრიტი ეფრემ არიზონელი /



უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს, ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს.

უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს,

ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს.

ღმერთი არ დაგტოვებთ უპასუხოდ-

გწამდეთ! ღვთის გულამდე, გწამდეთ!..

ყველა დარდებიდან გაიდარებთ,

იტყვით:ვუძლებდი -თქო,რამდენს...

თქვენი სასწაული თქვენს ხელშია-

გწამდეთ! უსასრულოდ გწამდეთ!..

ყველა განსაცდელი დაიძლევა,

მზე კვლავ მოადგება ფანჯრებს...

ყველა დარაბები გაიხსნება-

თქვენ კი,სამყარომდე გწამდეთ!..

რომ კვლავ დარიანი დაგიდგებათ,

კარი ჩაურაზეთ ავდრებს.

როცა თქვენი ლოცვა დამწიფდება-

ცამდე გულწრფელობა აგწევთ...

როცა ყველაფერი დალაგდება,

ღმერთს ნუ დაუვიწყებთ ამდენს...

უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს,

ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს...

/ ია ნანეიშვილი /



ერთი ღარიბი კაცის ცოლი კარაქს ამზადებდა, მეორე დღეს ეს კარაქი კაცს მაღაზის მეპატრონესთან მიჰქონდა და მას აბარებდა.

ერთი ღარიბი კაცის ცოლი კარაქს ამზადებდა, მეორე დღეს ეს კარაქი კაცს მაღაზის მეპატრონესთან მიჰქონდა და მას აბარებდა. კარაქს ღარიბი კაცის ცოლი რკალისებურ (წრის) ფორმას აძლევდა, რომლის წონაც ერთ კილოგრამი იყო. თანხა, რომელსაც ვაჭარი ღარიბ ცოლ-ქმარს უხდიდა, მათ ძირითად საარსებო საშუალებას წარმოადგენდა.
ერთხელაც მაღაზიის პატრონი დაეჭვდა, რომ კარაქის წონა ერთი კილოგრამი არ იყო და გადაწყვიტა, გადაემოწმებინა. მან სასწორზე აწონა კარაქის რგოლები და ნახა, რომ აბსოლუტურად ყველა მათგანი 900 გრამს იწონიდა. ამან ძალზე გააბრაზა ვაჭარი და მეორე დღეს, როცა ღარიბმა მას კვლავ მიუტანა კარაქი, უკმაყოფილოდ უთხრა: „მე აღარ ავიღებ კარაქს შენგან, შენ მატყუებდი. კარაქის რგოლები ერთ კილოგრამს კი არა, 900 გრამს იწონის. მომშორდი, არ მოგცემ იმის უფლებას, რომ მომატყუო. ამას როგორ მიბედავდი?"
ღარიბი კაცი გაწითლდა, ეტყობოდა, გულზე მოხვდა ვაჭრის სიტყვები, შემდეგ წყნარად თქვა: „ჩვენ, ღარიბებს, სასწორი ვინ მოგვცა? გახსოვს, მე შენთან ერთი კილო შაქარი ვიყიდე. სწორედ მას ვიყენებდით მე და ჩემი ცოლი კარაქის ასაწონად".
ვაჭარი გაშრა, ხმა ვეღარ ამოიღო და უსიტყვოდ შებრუნდა მაღაზიაში.
გახსოვდეთ, რომ თქვენი საზომით გაგზომავენ თქვენც - ეს არასოდეს დაივიწყოთ!!! 




შენი პატარა სახლი - ყველა უსახლკარო ადამიანის ოცნებაა

- ჯეკ, კმაყოფილი ხარ შენი ცხოვრებით?

  - იცი, ერთხელ ძალიან ბრძნული სიტყვები მოვისმინე:

  შენი რთული და დამღლელი სამუშაო -ყველა უმუშევარის ოცნებაა;

შენი ცელქი და მოუსვენარი  შვილი - ყოველი უშვილოების ოცნებაა;

შენი  პატარა სახლი - ყველა უსახლკარო ადამიანის ოცნებაა;

შენი  მცირე კაპიტალი ყველა მევალის ოცნებაა;

შენი  ცუდი ჯანმრთელობა  - განუკურნებელი დაავადების მქონე ყველა პაციენტის ოცნებაა;

ის, რომ უფალი მალავს შენს ცოდვებს ხალხის თვალისაგან, - ეს არის ყველას ოცნება, ვინც შერცხვენილია თავისი  ცოდვების გამო.

შენი  სიმშვიდე, შენი მშვიდი ძილი, შენი ხელმისაწვდომი საჭმელი - ყველა ადამიანის ოცნებაა, ვისაც ქვეყანაში ომი აქვს.

შენ უნდა დააფასო ყველაფერი, რაც გაქვს.  ბოლოს და ბოლოს, არავინ იცის, რა შეიძლება  დაემართოს ხვალ.

  ჯეკი ჩანი!



ისეთ სიმაღლეზე ნუ ამიყვან, საიდანაც ადამიანი არ გამოჩნდება...

ღმერთო❗

ისეთ სიმაღლეზე ნუ ამიყვან, საიდანაც ადამიანი არ

გამოჩნდება...

ისე ნუ გამაძღებ, შიმშილი საერთოდ დამავიწყდეს...

ისე ნუ გამამდიდრებ, ყველას და ყველაფრის ყიდვა

რომ შემეძლოს და სიკეთესაც, როგორც უმნიშვნელო

ხურდას, ისე ვარიგებდე...

ისეთი ძალით ნუ შემმოსავ, სიმართლეს ახლობლებიც

ვერ მიბედავდნენ...

ისე ნუ წამართმევ გონებას, სამშობლოს მოღალატეებს

ტაშს ვუკრავდე...

ვ.ღლონტი 🇬🇪



ერთხელ იაპონელმა მოწაფემ მასწვლებელს ჰკითხა:

ერთხელ იაპონელმა მოწაფემ მასწვლებელს ჰკითხა:

– როგორ ვისწავლო ადამიანის გამოცნობა, ვის ვენდო ან ვის ვერიდო?

– ჯერ იმას გეტყვი, ვის უნდა ერიდო. ერიდე ადამიანს, ვინც ზედმეტად თავმდაბალი ჩანს და გადამეტებული პატივისცემით გეპყრობა, თავს შენს მორჩილად ასაღებს. ვინც თაყვანს გცემს, გეხვევა და გეუბნება, რომ შენს განკარგულებაშია – მათ ნუ ენდობი.

– რატომ?

– იმიტომ, რომ ის პირველი გაგყიდის.

– აბა, ვის ვენდო?

– ენდე მათ, ვინც უბრალო და უშუალოა, ვინც ყოველთვის სიმართლეს გეუბნება, რაც არ უნდა მწარე იყოს იგი. ეს ადამიანები პირველები მოირბენენ გაჭირვებაში შენს დასახმარებლად. ნამდვილი პატივისცემა და თავმდაბლობა შეუმჩნეველია. ამიტომ არის ძნელი ასეთი ადამიანების პოვნა. სამაგიეროდ, როცა მათ შეხვდები, დარწმუნებული იყავი, რომ არასოდეს გიღალატებენ.



მოსაღამოვდა..

მოსაღამოვდა... წყნარი საღამო იყო,სევდიანი და რაღაცნაირად მოწყენილი, ამავდროულად იდუმალი და ზღაპრული.

ბუხარში ცეცხლი ენთო, შეშას ტკაცუნი გაჰქონდა ხანდახან და ეს არღვევდა მონოტონურ მყუდროებას... რამდენჯერმე მივუახლოვდი ფანჯარას, ჩუმად გავხედავდი გზას, საიდანაც თითქოს ვიღაც უნდა მოსულიყო, ვისაც შინაგანად ველოდებოდი... წიგნით ხელში ჩამოვჯექი ბუხართან ახლოს,

ვკითხულობდი... ვფიქრობდი, საკუთარ თავს ვეკითხებოდი, მოვა?

ფქრმა გამიტაცა შორს, ძალიან შორს... იქ სადაც მუდამ ყვავილები ხარობენ, ხეებს ფოთლები არ სცვივათ... სადაც ზღვა საოცრად ლურჯი და 

ულამაზესია...

კარზე კაკუნი გაისმა... შევკრთი... ავდექი, გავაღე უხმაუროდ, ჩუმად...

კარებთან მონატრება იდგა...  ჩემი მონატრება!



ერნესტ ჰემინგუეი - გამონათქვამები

brdznuli azrebi - ბრძნული აზრები,  გამონათქვამები

ადამიანის გარდაცვალებით, წუხდება არა თავად გარდაცვლილი, არამედ მის გარშემო მყოფი ცოცხალი ადამიანები.

იგივე ხდება მაშინ, როცა ტვინი არ აქვს ადამიანს თავში. წუხდება არა თავად უტვინო, არამედ მის გვერდზე მყოფი ხალხი.

ერნესტ ჰემინგუეი