იმ ქართველ კაცს გაუმარჯოს, ღალატს რომ არ იკადრებს,საიმედო მამად,შვილად და მეზობლად ივარგებს....

იმ ქართველ კაცს გაუმარჯოს, ღალატს რომ არ იკადრებს,საიმედო მამად,შვილად და მეზობლად ივარგებს...
სადღეგრძელოები - sadgerdelo



იგავი სიყვარულზე

იგავი სიყვარულზე


უძველეს დროში არსებობდა ერთი კუნძული, სადაც ყველა გრძნობა ცხოვრობდა ერთად და მათ შორის იყო სიყვარულიც.

ერთ დღეს კუნძულმა ჩაძირვა დაიწყო. გრძნობებმა ნავების აგება დაიწყეს, რათა კუნძულიდან გაქცეულიყვნენ, მაგრამ ერთმა მათგანმა ვერ მოასწრო აეგო ნავი და ეს ერთი გრძნობა სიყვარული აღმოჩნდა...

სიყვარული ერთადერთი იყო, იმ გრძნობებს შორის, რომელიც კუნძულზე დარჩა. მას სურდა, რომ დარჩენილიყო თავის მშობლიურ მიწაზე მანამ სანამ ეს შესაძლებელი იქნებოდა, მაგრამ როდესაც შეატყო, რომ კუნძული თითქმის უკვე ჩაიძირა სიყვარულმა სხვა გრძნობებს სთხოვა დახმარება.

ამ დროს მის გვერდით სიმდიდრემ გაიარა თავისი ნავით. სიყვარულმა მას უთხრა:

- სიმდიდრევ, შეგიძლია თან წამიყვანო?

სიმდიდრემ უპასუხა:

- არ შემიძლია, მეგობარო. იმდენად ბევრი ოქრო-ვერცხლი მაქვს ნავზე, რომ შენს ადგილს ნამდვილად ვერ გამოვნახავ...

მაშინ სიყვარულმა გადაწყვიტა ქედმაღლობისათვის ეთხოვა დახმარება და უთხრა:

- ქედმაღლობავ, გთხოვ დამეხმარე . . .

- ვერ დაგეხმარები ჩემო კარგო, სველი ხარ და ჩემს მშვენიერ ნავში ასეთს ვერ ამოგიშვებ - უპასუხა ქედმაღლობამ.

სიყვარული იმედს მაინც არ კარგავდა, როცა მის გვერდით სევდამ ჩამოიარა. და სიყვარულმა უთხრა სევდას:

- ჩემო მეგობარო, გთხოვ თან გამიყოლე?

მაპატიე სიყვარულო, ძალიან დამწუხრებული ვარ და მარტო ყოფნა მსურს - უპასუხა სევდამ მას.

შემდეგ ბედნიერებამ ჩამოიარა თავისი ნავით, თუმცა იმდენად ბედნიერი იყო იმ ფაქტით, რომ გადარჩა ვერც კი გაიგონა სიყვარულის ხმა.

სიყვარულს უკვე ყველა იმედი გადაწურული ჰქონდა, როდესაც მოულოდნელად სანატრელი ხმა მოესმა :

- სიყვარულო, მე შემიძლია წაგიყვანო თან . . .

სიყვარული მიტრიალდა მისკენ და მან ერთი უხუცესი დაინახა - წვერებით შემოსილი და მხრებში მოხრილი . . .

უხუცესმა სიყვარული თავის ნავზე აიყვანა, სამშვიდობოს მიაცილა, იქ დატოვა და შემდეგ კი თავისი ნავით გაუჩინარდა.

სიყვარული ხვდებოდა, თუ როგორი დავალებული იყო იგი მისი გადამრჩენელისაგან, უნდოდა მადლობა მოეხადა, თუმცა არ იცოდა, თუ ვინ იყო უხუცესი სინამდვილეში.

მაშინ სიყვარულმა ცოდნას ჰკითხა:

- ვინ იყო ის უხუცესი ვისი წყალობითაც მე დღეს ცოცხალი ვარ?

- ეს დრო იყო - უპასუხა მას ცოდნამ.

- დრო? - გაიკვირვა სიყვარულმა. და მაინც რატომ უნდა დამხმარებოდა იგი?

ცოდნა რამოდენიმე წამით დაფიქრდა და წრფელი ღიმილით უპასუხა მას:

მხოლოდ დროს შეუძლია დააფასოს სიყვარული.



რაც კი გხვდება ცხოვრებაში, ყველა ადამიანი და ყველა ქვა, ფეხწამოსაკრავი, შენი მასწავლებელია

"გვიან მივხვდი, რომ მტრები არ არსებობენ საერთოდ, გვიან მივხვდი...

 მეც ისე  ვეჩხუბებოდი ყველას, როგორც მეჩხუბებოდნენ, ისევე ვლანძღავდი, როგორც მლანძღავდნენ.

 გვიან მივხვდი, რომ ეს მტრები კი არ არიან, შენი მასწავლებლები არიან; ფეხი რომ დაგიდო,იმას კი უნდა რომ ცხვირ-პირი დაიმტვრიო, მაგრამ შენ რომ წაიქეცი, გაკვეთილი გამოიტანე აქედან: სხვა დროს როგორ გაიარო, ვის შეეხო, ვის არ შეეხო, ვის გვერდი აუქციო - გაკვეთილი გამოიტანე! 

 რაც კი გხვდება ცხოვრებაში, ყველა ადამიანი და ყველა ქვა, ფეხწამოსაკრავი, შენი მასწავლებელია."

🔸 აკადემიკოსი შალვა ამონაშვილი



ბედნიერი და თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა...

"ბედნიერი და თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა რასაც ფიქრობ, რასაც ამბობ და რასაც აკეთებ ერთმანეთთან ჰარმონიაშია."

- მაჰათმა განდი



გამონათქვამები - ფაინა რანევსკაია

“არიან ადამიანები, რომლებთანაც გინდება მიხვიდე და ჰკითხო: რთულია ტვინის გარეშე ცხოვრება?”

- ფაინა რანევსკაია



თავისუფლებისთვის სულაც არ არის საჭირო, ცა და ქვეყანა იყიდოთ!

"თავისუფლებისთვის სულაც არ არის საჭირო, ცა და ქვეყანა იყიდოთ! მხოლოდ საკუთარ თავს ნუ გაყიდით."

- ნელსონ მანდელა



ისწავლეთ სიცილი და არა დაცინვა.

"ისწავლეთ სიცილი და არა დაცინვა. გულწრფელი სიცილი ისეთივე წმინდაა,

როგორც ლოცვა”.


ოშო



ილოცე შვილო, რადგან ლოცვაზეა დამოკიდებული ყველაფერი და, რაც მთავარია, ჩვენი სულების ცხონება.

ილოცე შვილო, რადგან ლოცვაზეა დამოკიდებული ყველაფერი და, რაც მთავარია, ჩვენი სულების ცხონება. როცა ტკივილითა და სიმდაბლით ვლოცულობთ, ღმერთი ისმენს ჩვენს ლოცვას და ჩვენთვის უმჯობეს პასუხს გვაძლევს. ხშირად ხდება, რომ ასეთი ლოცვის შემდეგ ღვთის ნება საქმით სულ სხვაგვარად ვლინდება, ვიდრე ჩვენ ვითხოვეთ ლოცვაში. ხშირად გვამწუხრებს ის, რომ არ აღსრულდა ჩვენი ნება, არ გვესმის ღვთის განგებულების სიღრმე და მიუხედავად იმისა, რომ ღვთის ნების გამოვლინება ჩვენი ნებისგან განსხვავდება, ყოვლისმცოდნე ღმერთი სხვადასხვა საშუალებით ყველაფერს ჩვენთვის სასარგებლოდ მოაწყობს.

ამიტომ, შვილო, მთელი სულიერი ძალები მოვიკრიბოთ, რომ მტკიცედ ვიდგეთ იმ დიდი სათნოების აღსრულებისთვის, რომელსაც მოთმინება ჰქვია.

/ არქიმანდრიტი ეფრემ არიზონელი /



უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს, ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს.

უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს,

ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს.

ღმერთი არ დაგტოვებთ უპასუხოდ-

გწამდეთ! ღვთის გულამდე, გწამდეთ!..

ყველა დარდებიდან გაიდარებთ,

იტყვით:ვუძლებდი -თქო,რამდენს...

თქვენი სასწაული თქვენს ხელშია-

გწამდეთ! უსასრულოდ გწამდეთ!..

ყველა განსაცდელი დაიძლევა,

მზე კვლავ მოადგება ფანჯრებს...

ყველა დარაბები გაიხსნება-

თქვენ კი,სამყარომდე გწამდეთ!..

რომ კვლავ დარიანი დაგიდგებათ,

კარი ჩაურაზეთ ავდრებს.

როცა თქვენი ლოცვა დამწიფდება-

ცამდე გულწრფელობა აგწევთ...

როცა ყველაფერი დალაგდება,

ღმერთს ნუ დაუვიწყებთ ამდენს...

უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს,

ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს...

/ ია ნანეიშვილი /



ერთი ღარიბი კაცის ცოლი კარაქს ამზადებდა, მეორე დღეს ეს კარაქი კაცს მაღაზის მეპატრონესთან მიჰქონდა და მას აბარებდა.

ერთი ღარიბი კაცის ცოლი კარაქს ამზადებდა, მეორე დღეს ეს კარაქი კაცს მაღაზის მეპატრონესთან მიჰქონდა და მას აბარებდა. კარაქს ღარიბი კაცის ცოლი რკალისებურ (წრის) ფორმას აძლევდა, რომლის წონაც ერთ კილოგრამი იყო. თანხა, რომელსაც ვაჭარი ღარიბ ცოლ-ქმარს უხდიდა, მათ ძირითად საარსებო საშუალებას წარმოადგენდა.
ერთხელაც მაღაზიის პატრონი დაეჭვდა, რომ კარაქის წონა ერთი კილოგრამი არ იყო და გადაწყვიტა, გადაემოწმებინა. მან სასწორზე აწონა კარაქის რგოლები და ნახა, რომ აბსოლუტურად ყველა მათგანი 900 გრამს იწონიდა. ამან ძალზე გააბრაზა ვაჭარი და მეორე დღეს, როცა ღარიბმა მას კვლავ მიუტანა კარაქი, უკმაყოფილოდ უთხრა: „მე აღარ ავიღებ კარაქს შენგან, შენ მატყუებდი. კარაქის რგოლები ერთ კილოგრამს კი არა, 900 გრამს იწონის. მომშორდი, არ მოგცემ იმის უფლებას, რომ მომატყუო. ამას როგორ მიბედავდი?"
ღარიბი კაცი გაწითლდა, ეტყობოდა, გულზე მოხვდა ვაჭრის სიტყვები, შემდეგ წყნარად თქვა: „ჩვენ, ღარიბებს, სასწორი ვინ მოგვცა? გახსოვს, მე შენთან ერთი კილო შაქარი ვიყიდე. სწორედ მას ვიყენებდით მე და ჩემი ცოლი კარაქის ასაწონად".
ვაჭარი გაშრა, ხმა ვეღარ ამოიღო და უსიტყვოდ შებრუნდა მაღაზიაში.
გახსოვდეთ, რომ თქვენი საზომით გაგზომავენ თქვენც - ეს არასოდეს დაივიწყოთ!!!