ვისაც დღესაც უყვარხარ, ის სულ მარტოდმარტოა, ვერა და ვერ მოახერხა, შენი გულის გათბობა!...

– ჩვენ ერთმანეთს ვჭირდებით – სიძულვილი სიყვარულში აგრევია, ნუთუ ვერ გრძნობ ისევ მე რომ გჭირდები?! ჩამოგლიჯე მაგ სახესაც მელანქოლია, უჩემოდ შენ ქალად ვერ...

– მონატრებული ღამის წვიმა – მე ეს წვიმა ისევ შემშლის ამ ღამით, შემახსენებს რაც ამქვეყნად მივლია, ჩემი გზები უნაპირო საბრალო, კარგად ვხედავ ერთი ბეწვის ხიდია.....

– უცხო წერილები – ახლაც წვიმს მთაში, ყველა ჩვენი ნაფიქრალი დიდ წვიმებს გაჰყვა და ამღვრეულ სევდასავით ჩაკარგულა ღრუბლიან ცაში.....

– შვება – ვწერ და არ ვიცი ვისთვის ვწერ, რად მეწერება ასე, ჩამოუქროლებ სევდიანს, გულს ვებარები მარტო.....

ცაზე ღრუბლებს გაუშლიათ სევდის კარვები, მზეო, სად ხარ, მთის კენწეროს, რას იმალები, განზე გასწი, ბიჭავ შენი ბაგემარწყვები, თუ არა და, ისარს გტყორცნი შავი...

ამბობენ, პოეტი ის არის, ვინც სამშობლოზე ღაღადებს, ბევრჯერ ვაფრინე ისარი, ცრუ პოეტებიც დავჯაბნე....

ლოცვას და მარხვას გადაჩვეული, რამ მომიყვანა გუშინ შენს ხატთან, ვიცი, არა ვარ შენი რჩეული და მაინც შენგან ვითხოვ სამართალს....

თეთრი – იმედი – შენ რა იცი იმედი რაა, თბილი ხელის ფათური სულში, ბევრად ძნელია იმედებით დაბრუნება.....

– დაბადება – მე დავიბადე ვარდობის თვეში, და იმ საღამოს წვიმდა და წვიმდა,...