ცაზე ღრუბლებს გაუშლიათ
სევდის კარვები,
მზეო, სად ხარ, მთის კენწეროს,
რას იმალები,
განზე გასწი, ბიჭავ
შენი ბაგემარწყვები,
თუ არა და, ისარს გტყორცნი
შავი თვალებით.
გადვიქეც, გადვიქეც,
შენთვის ნანატრ ქალად,
გულში შენ, გულში შენ,
ტრფობა ჩემი დაგაქვს.
ჩემი არ ხარ, რად ვამძიმო
სული დარდებით,
სხვისი ხარ და ჩემს
გულს ნუ ეკარები,
შენი ტრფობით მე არაფერს
დამიშავებდი,
მაგრამ ვიცი, ოხერი ხარ,
დაიკარგები.
მომენდე, მომენდე,
ნუ დამტოვებ ცალად,
გულში მე, გულში მე,
ტრფობა შენი დამაქვს.
ნანა სელეპანოვა - სიყვარულის ბალადა
