ლოცვას და მარხვას გადაჩვეული,
რამ მომიყვანა გუშინ შენს ხატთან,
ვიცი, არა ვარ შენი რჩეული
და მაინც შენგან ვითხოვ სამართალს.
ნუთუ, მე ერთი აღმოვჩნდი გმირი,
ვინც შემატოვე სამსჯავროს კართან,
მე თუ დამსაჯე სიმართლის თქმისთვის,
უღირსს დაადგი ჯიღა და დაფნა.
ამას რად უნდა ფიცი და მტკიცი,
ჩემი ღაღადი საზღვრებსაც გასცდა,
აქ, ცისქვეშეთში საზღაურს ვიმკი,
იქ, სამოთხეში მოვხვდები ალბათ.
ეს არის, ბოლოს, თუკი რამ შემრჩა,
სიტყვას ვამთავრებ ასე, ამგვარად,
მე ჯოჯოხეთი მარგუნა ღმერთმა,
სული, მაინც ვერ დამიავადა.
ნანა სელეპანოვა - საზღაური
