– შვება –
ვწერ და არ ვიცი
ვისთვის ვწერ,
რად მეწერება ასე,
ჩამოუქროლებ სევდიანს,
გულს ვებარები მარტო..
მე ლექსში ვპოვებ სიმშვიდეს,
ლექსმა მასწავლა ფრენა,
ხან ცაში ფრთებგაშლილი და
დედამიწაზე სტვენა..
*
ვწერ და არ ვიცი
ვისზე ვწერ,
სახელი მინდა? – არა
რაც მე დავწერე ცოტაა?
ცოტაა,
მაგრამ კმარა..
×
