ოჰ, გულო, ნუღარ დამიღონდები, გარს შემოირტყი მწვანე მანტია, მეც ხეებივით გავიფოთლები, სანამ ქარები ფოთლებს აყრიან...

შენ სხვა ხარ, შენ სხვებს არასოდეს დაემსგავსები, ზეცად ასული, ციდან უფრთოდ წამში ეშვები, მრავლად არიან სიძულვილის გრძნობით სავსენი, გაიფიქრებ და... ღრმა...

მე სიყვარული რა არის, ვიცი, გრძნობა - გათელილ ლურჯი იების, არ გთაკილობდი, როს იყავ ღირსი, შერისხვისა და შურისძიების!...

* * *...

მ ომავალს ჩავხედე თვალებში, ა ნგელოზს შევთხოვო, არ მინდა, რ ამდენი ვილოცე, რამდენი, ი მედი ზეცაში გაფრინდა....

გზაზე მიდის ერთი ქალი... რატომ ერთი? მაშ, რამდენი? უფრიალებს კაბას ქარი, სიცილი აქვს გადამდები....

არა, არა, შენ არა ხარ მსგავსი, კაცის, ვისაც ჩემი სატრფო ჰქვია, შენ ცრემლებით დამისველე თვალი, მე კი შენგან, სიყვარული მშია....

დამიძახე... დამიძახე... დამიძახე... ნაფეხურებს, ვიდრე შენსას დავაკვდები, ვიდრე, ქარი შენგან შორს არ გამიტაცებს, ვიდრე, გული ფეთქავს, ისევ გამალებით....

– ათასში ერთი სიცარიელეს გული თავად გრძნობს, ამ ფიქრებიდან შენ იყავ ღმერთი, ვინც მარტო შესძლო ამ გულთან დგომა მარტო შენ იყავ ათასში ერთი......

შენთვის ვილექსე და მაინც, არ მაგდებ აინუნშია და სიყვარულის მარცვალი გახრწენ შენსავე ხნულშია,...