ამბობენ, პოეტი ის არის,
ვინც სამშობლოზე ღაღადებს,
ბევრჯერ ვაფრინე ისარი,
ცრუ პოეტებიც დავჯაბნე.
მე ლექსით ვწვდები ცათაბრჯენს,
სად ბევრნი ვერ გაივლიან,
ლექსებით დარდებს ვაქარვებ,
სხვებივით არრას მიხდიან.
სიტყვით, თუ ვისმე მივბაძე,
სხვისგან არ გადმიწერია,
წრფელია ძირით ძირამდე,
რაც მითქვამს და მიწერია.
და თუ არ ამცდა სამსჯავრო,
ყალბია, თუკი იტყვიან,
ტლუმ, როგორ უნდა განმსაჯოს,
მწერლობის არა იციან.
იქ, სად ამაყად მივლია,
სადაც ვაფრინე ისარი,
ლექსს ლექსად, თუ ჩამითვლიან,
ჩემი სამშობლოც იქ არის!
ნანა სელეპანოვა -ჩემი სამშობლოც იქ არის!
