“მდინარეთა ზედა ბაბილონისათა დავსხედით და ვტიროდეთ... ძეწნათა ზედა და შორის მისსა მუნ დავკიდენით საგალობელნი ჩვენნი”.. grigol abashidze koshmaruli...

თქვენ მიაღწიეთ მიზანს სასურველს, თეთრო ვეშაპო, შავო ურჩხულო ჩვენს მოსასპობად სხვები აღჭურვეთ, თავს დაგვახვიეთ ყველა ურჯულო. grigol abashidze tumc unapiro...

თუ ვღონდები, რაღად ვმღერი, მთმენი ჭირთა ათასფერთა?! ვერ გავაძღე თვალი ცქერით, გული ძგერით არ დაბერდა. grigol abashidze tvali cqerit guli dzgerit poezia...

ზღვამ აგრე იცის, ქარიშხალი ყალყზე შედგება, აიჯაგრება და მრისხანედ დაიგრაგნება, grigol abashidze dzgvam agre icis leqsebi poezia...

grigol abashidze vin axsnis poezia leqsebi ადიდებულმა წყალმა გაგვრიყა, გაღმა-გამოღმა ვდგავართ ცალ-ცალად. თავისუფლებით რომ დავმტკბარიყავ, ქვეყნის აწეწვამ არ...

ჩუმი სევდა მოგონებებს მიმსხვრევს წარსულიდან გადმონაშთი გავხდი, ჩემი სული იმ ოცნებებს მიზდევს, რომლებსაც მე ხელ გაშლილი დავხვდი. patimris enit leqsebi chumi...

ბზრიალებს ჟამთა სვლის ბორბალი, დრო მიქრის დაუნდობელი, ღაღადებს სამყაროს რბოლაში, ეს გული დაუცხრომელი. me tqven gitovebt archevans ekas leqsebi...

მე აღსარებას არ ვამბობ მღვდელთან, ჩემი ღმერთია ჩემი განმსჯელი, როცა პირისპირ წარვსდგები ღმერთთან, მისთვის მექნება ჩემი სათქმელი. chemi msajuli aris ze gmerti...

ხავერდოვან მინდვრის ბალახს მობიბინე არხევს ქარი, თითქო ალერსს ევედრება და ჩურჩული ისმის წყნარი. მაგრამ მალე დაღლილ ყვავილს გაშორდება ცელქი ქარი, galaktion...

წავალ - იფიქრა, და ამ ფიქრთან გრიგალმა უმალ სიცოცხლის ახლო გაიარა წყნარად, იდუმალ. ის გამოვიდა ძლიერ ადრე, ვით სიყვარული - მთვარიან ტყეზე მიდიოდა გზა...