ღელვის დროს გემზე “ტეოდორ ნეტტე” ანძები დატყდნენ, როგორც მშვილდები, ფიქრებს მორევში რაც უნდა კეტდე, ერთს მათგანს მაინც ვერ მოსცილდები. galaktion tabidze...
ცხრაას ჩვიდმეტი! ჭიხვინებდა შენი მერანი, ბარიკადების მღელვარება გებარა ოდეს. ურიცხვ დროშების მიდიოდნენ მოსიმღერენი. ბევრი მათგანი აღარ მოვა აქ არასოდეს!...
სიყმაწვილეში მე ვჭკნებოდი, როგორც ფოთოლი, ობოლი ვიყავ მე მაშინაც, სულით ობოლი. ჟამი მიჰქროდა ახალი დღით განრინებული, galaktion tabidze udabno poezia...
როს შეგხედე, გულს მოედო სევდა, რაღაც მწარე, თვალს ბურუსი ხვევდა. იმ ყოფაში არ მენახე, ნეტა, ბავშვის დედა, უბინაო დედა! galaktion tabidze ubinao deda poezia...
როცა დიდი ხნით დახურული გავხსენი ყუთი, - ძველ ბარათებში აღარ იყო სიახლე ძველი, მხოლოდ ზაფხულის სურნელება ვიგრძენ სათუთი და შემოდგომის სიახლოვე ბურუსდამსხმელი....
წამიყვანა ტყის ჯურღმულმა, ტყის სიმწვანემ წამიყვანა, გადმიშალა ხის რტოთა და ბალახების მწვანე ყანა... დაუბერა ნელმა სიომ, ვარდს მოჰპარა ცის მანანა, galaktion...