რაღა ვიღონო ბედო მსახვრალო, ამდენ უბედუს ცრემლსაც ვერ მოვწმენდ რატომ დამტოვე, ღმერთო მაღალო, ქართველთა მოდგმის დაქცევის მოწმედ! grigol abashidze shxamit savse...

სიტყვა სატევრად უნდა გექცია, თუ აღშფოთებით გული გქვს სავსე. რა დროს ლექსია! რა დროს ლექსია! როცა ქვეყანა გექცევა თავზე. grigol abashidze gmertma shemindos...

ხელისგულიდან ყვავილის ფუცლებს, თუ თოვლის ფანტელს ფაფუკს, სულის შებერვით შენ აქრობ უცებ და შემომძახი: ფა-ფუ! grigol abashidze fafu leqsebi poezia...

შენს რუკას შენი ბრძოლების სარკეს, წეწდა და გლეჯდა ბედი წყეული, ძონძებს ჰგავს შენი მიწა-წყლის თარგი, დაფლეთილია შენი სხეული, grigol abashidze fiqrebi...

გაზაფხულს ხეთა ჯარიც თან ახლდა, ტყეს სად ჩააცვა მწვანე წვრილთვალა?! ხედავ, ბუნება ისევ განახლდა, მთა-ბარმა ფერი ისევ იცვალა!...

უფალო, ყური მოაპყარ ჩემკენ, თხოვნა მაქვს მცირე და უმნიშვნელო, რაკი არ მკითხე და ისე შემქმენ, grigol abashidze ukanaskneli satxovari leqsebi poezia...

იჯდა ქრისტე და, მდუმარე დიდხანს, სილაზე თითით რაღაცას წერდა, ჩაქოლვის დასტურს ელოდნენ მისგან. და არ ცხრებოდა ყაყანი მტერთა. grigol abashidze sindisis...

გადაიარე, შავო ღრუბელო, მოთქმავ მიყუჩდი, ცამდის ასულო! ვაი დალო და ვაი ჭუბერო, ვაი გოლგოთის გზავ, უსასრულო! grigol abashidze ra damadzinebs poezia...

გვიან მივხვდი: ყოველი, ცუდიც, კარგიც მოაქვს დროს. ჩემს ბედს ვგმობდი, რომელმაც შენს დაცემას მომასწრო. grigol abashidze orgvari sinanuli poezia...

თბილისის ზეცას, ღრმას და უძიროს გადაეფარა მწუხრის ზეწარი. სახლთა ამ ჩონჩხებს როგორ ვუცქირო! ამ უბედურ დღეს რად მოვესწარი! grigol abashidze naxandzral...