ჰე, ივერიავ! ვიდრე იყო ქედმოდრეკილი, ვიდრემდის სხვათა ყვედრებითა გფარვიდეს ძალი, რად არა გახსოვს ძეთა შენთა ხრმალთა კრიალი, grigol orbeliani hei iveriav...
იმედო, ნუთუ ღმერთი ხარ, რომ ფიქრი ყოვლის შენკენ ჰრბის! რომ ჩვენი სოფლად სიცოცხლე უშენოდ არა ნათლდების? შენ გულს უმშვიდებ ნუგეშით ამა სოფლისგან დევნილსა,...
როცა სიტყვებს უბრუნდებათ ძალა, როცა თვალებს აცეცებ და მალავ, როცა გული ხელის გულებს ათბობს მაშინ უკვე სიყვარული გათოვს. irakli gafrindashvili roca sityvebs...
მე, შენგან მინდა რომ მყავდეს გოგო, დიდი თვალებით და კულულებით. მისი ხელი რომ მიჭერდეს თითზე კოცნით უამო მუხლზე „ფუები“. irakli gafrindashvili me shengan minda...
შენ საქართველოს დედოფლობა დაგშვენდებოდა… დაგშვენდებოდა და რარიგად დაგშვენდებოდა, შენს ერთ სიტყვაზე ქალაქები აშენდებოდა და დაიწყებდა უდაბნოში შრიალს წალკოტი....
ამ სოფლის წესი ეს იყო, ალბათ, ვინც ამაშენა, მანვე დამშალა! მიტომ მასმევდა წვეთ-წვეთად შარბათს რომ ბოლოს მესვა მხოლოდ სამსალა. grigol abashidze am soflis wesi...