ცხოვრების ეტლის სადარებელი საცაა გავა მატარებელი. გ ა ლ ა კ ტ ი ო ნ ი amaoebis matarebeli grigol abashidze...

ცხოვრება მკაცრი და სასტიკია, მე კი თვალებზე ბინდი მეფარა... მისი ფეხის ხმაც არ გამიგია, სიბერე ისე შემომეპარა. grigol abashidze cxovreba sastikia poezia...

ჩემი გზა, გრძლად რომ ვსახავდი, ოღრო- ჩოღრო ყოფილა, სულ ერთი ციდა... რა ცოტა რჩება ამ ხელებს ოქრო, ამ თითებს, ამდენ სილას რომ სცრიდა. grigol abashidze chemi...

ღმერთო, იქნება მე ღირსიც არ ვარ, რომ მოგაწვდინო ცაში ლოცვანი. მივყვები დღეთა გადათვლილ ქარვას, გასრულდა ჩემი კრიალოსანი. grigol abashidze gmerto leqsebi...

როგორც ბუდიდან გადმოვარდნილი ბარტყები უმწეონი და შეუბუმბლავები, წუთისოფლის უწესრიგობას რომ ვაწყდებით, გვიკვირს, როგორ უმკლავდებით! grigol abashidze rogorc...

ის მოდის ზღაპრულ მშვენებით სავსე, ასული ცეცხლის ნგრევის და შფოთის, ტყვიების თქეში გადასდის თავზე და დაცემულთა გვამებზე მოდის! grigol abashidze oda...

თუკი ავირჩევ სამოთხის სახეს ავირჩევ შენს გულს სიკეთით სავსეს მოვუვლი წალკოტს, ედემის ბაღებს უთუოდ გიმღერ გულიდან ქალღმერთს tuki avirchev samotxis saxes tamuna...

მზე ჩაესვენა ფერეიდანში,ღამეა მშვიდი ძველ ქართველობას იხსენებდა მოხუცი გურჯი. თეთრი წვერები დაუნამა ნელნელა ცრემლმა და მისი სახე სევდიანი გამხდარა ლურჯი....

მოხვალ - გაზაფხული დაბრუნდება, წახვალ - ზამთარივით ბარდნის, მერე გული ისე დადუმდება, იტყვი - გათავდაო დარდით......

დღეს ისევ ცივი ამინდია, შფოთავს ქარიო, მოდი ავყვეთ და ერთმანეთი ავრივ - დავრიოთ....