სვეტის ფუძეზე ჩამომჯდარა ბაგრატის ლანდი, უხმლოდ, უსკიპტროდ, უგვირგვინოდ დამჯდარა იგი, უხმლოდ, უსკიპტროდ, უგვირგვინოდ ... ამ უძველესი ტაძრის დარაჯი გეგონებათ...
ჭალა–ჭალა ბრიალებდა მზის და ბროწეულის ტევრი, ალაგ–ალაგ შუკაც ხტოდა, როგორც სილუეტი მწევრის. აღარც ტყეას, აღარც ჭალა ჩემს ყმობასთან შეზრდილები, მამა–პაპის...