სიცოცხლევ ჩემო, სიყვარულო და თვალის ჩინო, შენ შეგიძლია გინდა მომკლა, გინდ დამარჩინო. givi gelashvili sicocxlev chemo poezia...

ღრუბლებო, საით მიდიხართ მოთქმით ცრემლების თქეშითა? გულამოსკვნილი ვის იგლოვთ, მწუხართ, ცრემლები გშვენითა. givi gelashvili grublebo sait midixart...

დაღამებულზე ვიცხოვრე, დაღამებულზე მივდივარ . . . ფუჭი, უაზრო ყოველი ისიც არ ვიცი ვინა ვარ. givi gelashvili dagamebulze poezia...

შენს ნაფეხურებს დავეძებ ყველგან, ჩემი ცხოვრების სიყრმის ბილიკზე, givi gelashvili monatreba poezia...

ვუძღვნი მ ... ს რითიც მოვედი ვიცხოვრე დღემდე და ვისაც ვუნთე ლოცვით სანთელი, gelashvili noti siyvarulisa...

მ . . . ს მადლობა სიყვარულისთვის, დღეების, მწუხრის ურიცხვის, მადლობა ჩემო ძვირფასო, ჩემი ასეთი მარცხისთვის. givi gelashvili madloba siyvarulistvis poezia...

ბოროტი არ ვარ, არც ანგელოსი, არც სხვებზე ბრძენი, სხვებზე ჭკვიანი, უბრალოდ, - ჩემებრ ვცდილობდი მუდამ - ვყოფილიყავი ადამიანი. givi gelashvili boroti ar var...

ჩაივლის მწვანე ელმავალი და ხეობაშ, ჯანღივით ნელა ჩაწვება ფიქრი: გამოვლილ გზებზე, ჩამქრალ ჭაღებზე, ჩამოშვავებულ მწვერვალებზე და ასე შემდეგ... otar chiladze...

დრო თავისი გზით წავიდა ისევ, დატოვა ხსოვნა დღისა და ღამის... მეც გავიზარდე და მერე ვიგრძენ შეშფოთებული თვალები მამის. otar chiladze mama poezia...

იმ ღამეს მაინც...შენს შავ თვალებში ხტოდნენ ჭინკები და ვარსკვლავები. მე ლაფში ჩამრჩა ჩემი კამეჩი და შენი ეზოს ბარდში გავები. otar chiladze kaxeti rtveli poezia...