ცელი კივის და ველები, სურნელება დადგა თივით, თივას თიბვენ მთიბველები, ცა ლურჯია გუმბათივით. galaktion tabidze celi kivis...

საღამო წყნარი, არე მშვიდი და იდუმალი, უკანასკნელი შუქები ურჩი. გარინდებული ბილიკები და ალუბალი. ცა ლურჯი, ასე უსაზღვროდ ლურჯი. cixis nangrevebtan galaktion...

ცაზე ლეგიონი სცურავს ვარსკვლავების, მთებში ეღვიძება ხეთა ათასეულს, სფინქსის ეპარება ფიქრი გამკლავების ლანდებს, ხიდეების სიგრძივ გადასეულს. galaktion tabidze...

ცხოვრება ჩემი უანკარეს ღვინის ფერია. იგი ელვარებს, საბოლოოდ დაშრება ვიდრე, მასში დიდება პოეტისა მე დავიმკვიდრე, რომლის გარეშე - უკვდავებაც არაფერია. galaktion...

იგი მწუხარე მახსოვს არია, რომელმაც სულში, როგორც ჭიანურს, საწამლავები გადაარია წვალებას არაადამიანურს. galaktion tabidze cxraas tvrameti poezia...

მე შენ გელოდი და სცრიდა წვიმა და შემოდგომის იწვა ზმანება. ძვირფასო ასე რამ გაგაცივა, რად მოისურვე ჩემი წამება?! gelodi rogorc dinji zamtari mixeil...

მხარევ, გეთაყვა, ცა გაქვს ისეთი, თითქო ლაჟვარდებს მოსტირის ზეთი. ერთი ღრუბელი ცაზე არა ჩანს, სახეზე კი გცემს წვიმების წვეთი! galaktion tabidze ca gaqvs iseti...

შენს თვალებში ცოდვის ალი ციმციმებს და გიზიდავს ხორციელი წადილი. ეს ხელები ქალის სურნელს იცილებს, მოგონებებს ახსოვს თეთრი მანდილი. mixeil qashiashvili minori...

უძრაობა ქალაქში, უძრაობა სრულიად, ირგვლივ ყველას თვალები გახდომია უაზრო. იქნებ მე ამ წვიმაში, გზა რომ დანისლულია, შენი ნახვა მოვასწრო, შენი კოცნა მოვასწრო....

ჩემს ქალაქში არაფერი მაოცებს, შუაღამეს მზის სხივიც თუ მაკოცებს, აქ ხომ შავი საყვარელი ფერია, აქ შენი ძმა თურმე შენი მტერია …...