თოვლი მოვიდა, მარინა, თოვლი. არც ისე მკაცრი ყოფილა ღმერთი. დედოფალივით სუფთას და მოვლილს, ჩემთვის აგზავნის და მხოლოდ ჩემთვის. otar chiladze marinas tovli...

ესკიზი კაცი არ დარჩა ამბის მომყოლი... მზეზე ბრჭყვიალებს მდინარის ზურგი, და ჩემი სისხლით გავსებულ თუნგებს მიაჟღრიალებს ქვებზე მონღოლი. otar chiladze mongolebis...

ვუძღვნი დედას მომეცი ნება, შენს ყორეზე მოვითქვა სული, შენი ლეღვის ხე მოვჩრდილო და შენს წყაროში ჩავყო ფეხები, ფესვებივით, რომ ერთხელ კიდევ ვცადო საცდელი,...

ბოლოს და ბოლოს გისრულებ თხოვნას : გიგზავნი წერილს . გამომწვარია გულის ღუმელში და ნახშირივით წმინდაა იგი . otar chiladze moxetiale kundzuli poezia...

თენდება, მაგრამ ჯერ ისევ ბნელა, საგნებიც ისევ უძრავად დგანან, ბნელში საათის ისარი ელავს, როგორც მკვლელობის ადგილზე დანა. dabadebis dge otar chiladze poezia...

გალაქტიონ ტაბიძის ხსოვნას დღესაც გრძელდება დღესაც ასეა ქარი, სიჩუმე, და ფოთოლცვენა.. და მე ვგრძნობ როგორ მიცვლის ხასიათს ქარი, სიჩუმე .. და ფოთოლცვენა.......

უკვე ყველანი ვუცდიდით ზამთარს: ფოთლები გაქრნენ, ხოლო ჩიტებმა კვლავ გადალახეს მისჯილი ცხრა მთა, ბუნების გულის დასამშვიდებლად. otar chiladze zamtris pirveli dge...

1 დათვი მუცელს იფხანს თათით, დილიდანვე უცდის სადილს. “რა თქმა უნდა, ტყეში ჯობდა, წაბლიც მქონდა, otar chiladze zamtris pirveli dge poezia...

მკერდზე გაყრია მთვარის სადაფი და შენი ფესვით ჩათხრილ სარდაფში დენთის კასრივით დევს ჩემი გული და იმ გულს ერთგულს ძაღლივით უვლის: otar chiladze tbilisi poezia...

ბელა ახმადულინას ჩვეულებრივად ვხვდებოდით ღამეს, ჩვეულებრივად ვხვდებოდით დილას: სტუმრებს ღიმილით ვაწვდიდით სკამებს, უცხოსთან თავი გვეჭირა ფრთხილად. bela...