უკვე გამოჩნდნენ ჭაღარა მთები. . . ჰაერში ძველი თოვლის სუნია- მომგვრელი სევდის და არა შვების, რადგან მთებს იქით დასასრულია. otar chiladze ukve gamochndne...

ფერმკრთალ სარკმელში შემოდის ნელა გამდნარი მთვარის თბილი ნაკადი და სულდგმულივით იღვიძებს, ღელავს, რაც თითქოს მკვდარი იყო აქამდის. otar chiladze fermkrtal...

ქალაქის თავში, ქალაქის ბოლოს მაღალი წვიმა დგას და შრიალებს. ისიც იმიტომ მოვიდა მხოლოდ, რომ მოგვეხმაროს ადამიანებს. otar chiladze qalaqis tavshi...

შენა ხარ ჩემი ჯილდოც, სასჯელიც, გულზე არხლოს ხარ და ღმერთზე ზემოთ, ჩემო ტანჯულო, ჩემო მტანჯველო, დაულეველო სამშობლოვ ჩემო! otar chiladze shen xar chemi jildoc...

მინდა მალე გაზაფხული ვნახო, მე დავიკრეფ ჩემს დაღალულ ხელებს. ისევ ჩნდება სასაფლაო ახლოს, ნელა მიდის გაყინული ღელე terenti graneli minda male gazafxuli vnaxo...

შუაღამე ჩამოეშვა… ხატების წინ ხელაპყრობილი ვდგავართ მე და გაფითრება სადღაც შორს ბნელი თვალებით ვამჩნევ: თეთრ უდაბნოში სანთელივით რომ კრთის terenti graneli me...

შენ სიცოცხლისთვის ცეცხლი არჩიე, შენთან მოჰქრიან ცივი დარები. მოდი, როგორმე გადამარჩინე, შველას გთხოვ და მე გემუდარები. terenti graneli shens sicocxlistvis...

ზამთრის დღეები, ყრუ სიცივე და პროცესია, ნელი სურვილი, შუაღამის თეთრი გოდება. ჩემი სავანე უდაბნოა და შეცოდება, ვერ გავექეცი მზერამოღლილს და მიზეზიანს. terenti...

მე ვფიქრობდი ამ დილას, მივალ – რატომ ან რისთვის. ვიცი, მე ამ ადგილას ისევ მოვალ ფიქრისთვის. terenti graneli me vfiqrobdi am dilas...

ვზივარ, საკანში ბინდი შემოვა, და ისევ ციხის ქსელში გავები. ახლა თბილისი გრძნობს უჩემობას, და ჩემს ტყვეობას გრძნობს ვარსკვლავები. terenti graneli vzivar...