შოთა ნიშნიანიძე – ორი კრიტიკოსი

ის ერთი – უგულო აზროვნებს უდავოდ.
მეორეს გული აქვს,
დადის კი უთავოდ.

ნაღდი პოეზია ორივეს სწყურია:
ერთი მთხოვს აზრიანს, მეორე–გულიანს.

მეც ვურჩევ: როგორმე თავები გაცვალონ,
რომ აღარ გაგტანჯონ,
მკითხველო საწყალო.