ღამით მთვარეზე ვთხოვდები, დღისით უმზეოდ ვიწვები, დღეს უშენობით ვცოფდები, ხვალ ალბათ დამავიწყდები....

აუ და, რაფერ გიხდება, ეგ წერწეტა ტანია, მოდი, გამზადილია, შენთვის ციხე - გალია....

ეფემერა...

გათავდა! წასვლას, თუკი არ იშლი, გულდაწყვეტილი, ნებით გნებდები, მე თმებს გულმკერდზე აღარ გაგიშლი და სამუდამოდ ჩამოგეხსნები....

არ მინდა, მაგრამ... მაინც ვეჩვევი, თურმე, ლოდინი არ არის ძნელი, როცა წვიმებს და ქარებს ნებდები, შენ დარში უკვე, არავის ელი....

ჩემს სევდიან ზღაპარში, სევდა გადამდებია, გზა შორია ტაძრამდის, ახლოს, უფრო ღმერთია....

ლექსებით მელამუნები, ეგებ, პირისპირ გეცადა, ბიჭავ, ჩამახსენ ხუნდები, მეც დავწყნარდები, შენაცა....

დღეს სიკეთეზე მტრობამ იმეფა, ალბათ, სატანამ შემოგვიგორა, სად იყო ღმერთი, თუ ლუციფერმა, შური და ბოღმა გ ა მ ო ი გ ო ნ ა....

მითხრეს, გაუშვი, იარონ, წამსვლელი, მაინც წავა, ქალაუ, შენცა გვიანობ, თვალს ნებიერად ნაბავ....

ცაზე ღრუბლებს გაუშლიათ სევდის კარვები, მზეო, სად ხარ, მთის კენწეროს, რას იმალები, განზე გასწი, ბიჭავ შენი ბაგემარწყვები, თუ არა და, ისარს გტყორცნი შავი...