ბევრი ვიარე, ისევ იგივე გაქცეულ სივრცის ნათება მკვეთრი, ქვასავით მაგარ გზაზე ხრიგინით ხრიგინ-ხრიგინით მიგორავს ეტლი....

გაყინულია, დაო ჩემო, შენი თვალები, თვალები შუშის, შუშის ღილები, გესმის, ნაძვები მწვანე ტოტებს აშრიალებენ უამინდობით გათოშილები....

მე ვტოვებ ქალაქს საღამოისას, მაკრთობს ხმაურით, ხმებით მგრგვინავით, თუმცა შორიდან ისევ მოისმის ხმა მოქირქილე და დამცინავი....

ვგრძნობ, ნაცრისფერი დრო თუ როგორ დაჰქრის ჩემში... და ფრთებსაც ვერ ვშლი, გამომფიტა ამომჭამა, ოცნებები გამიფერმკრთალა, დარდიც ვერ თვალა!...

ვმგზავრობ მატარებლით, რომელიც სულ მუდამ გადატვირთულია… და ეს ხომ რთულია!...

მირაბოს ხიდქვეშ, მირაბოს ხიდქვეშ მიღელავს სენა, ჩვენი გრძნობებიც თან მიჰყვება მდინარის დენას და სანამ მოვა სიხარული, ჯერ მოდის წყენა....

არის ხომალდი ჩემი ძვირფასი რომ წამართვა და შორს წაიყვანა არის ჰაერში ექვსი “ძეხვი” * რომლებიც ღამით ცის ვარსკვლავებში მატლებივით იქანავებენ ს...

ერთი ღარიბი მეწისქვილე მოკვდა და თავის სამ ვაჟს მემკვიდრეობით მხოლოდ კატა, მამალი და ნამგალი დაუტოვა. წისქვილი და ვირიღაო? — იკითხავთ თქვენ. წისქვილი სოფლის...

იყო ერთი პატარა ქალი. თხუთმეტი წლის რომ შესრულდა, დედა მოუკვდა, მამამ წლისთავზე ერთი ქვრივი შეირთო. ქვრივს სამი ქალი ჰყავდა. ქვრივის შვილები ზარმაცები იყვნენ...

ერთ ღარიბ გლეხს სამი თხა ჰყავდა. ზაფხულში და შემოდგომაზე მინდორში ან ტყის პირას გარეკავდა, სადაც თხები რის ვაი-ვაგლახით პოულობდნენ საზრდოს. ზამთარი რომ დადგა,...