არპი ჰანს - ნაცრისფერი დრო



ვგრძნობ, ნაცრისფერი დრო თუ როგორ დაჰქრის ჩემში...
და ფრთებსაც ვერ ვშლი,
გამომფიტა , ამომჭამა, ოცნებები გამიფერმკრთალა,
დარდიც ვერ თვალა!
ვწევარ გადმოღვრილ ზღვის ნაპირთან, უზარმაზარ ნიჟარაში,
ცის მალვაში,
წყალი თითქოს და იღვრება მის სიღრმეში, გაცსდება კვლავ საზღვრებს,
ნიჟარას ამსხვრევს.
მე მაინც ვწევარ ამ ნიჟარაში,
მთვარეა, თვალს რომ აპარებს შიგნით...
და რატომ გიკვირთ?
მისი თვალი, როგორც მარგალიტი , როგორც დარდი იმზირება
და იძირება!
ვგრძნობ, ნაცრისფერი დრო თუ როგორ დაჰქრის ჩემში...
და ფრთებსაც ვერ ვშლი,
გამომფიტა , ამომჭამა, ოცნებები გამიფერმკრთალა,
დარდიც ვერ თვალა!
მე ვკანკალებ , მე ვიძვრი და ვიფიტები...
წყალში ვინთქმები...
ჩემი ოცნება დგას როგორც ფერმკრთალი შენობა,
გადმოღვრილ ზღვის ნაპირთან,
ცას ვირთავ.
იმსხვრევა მთვარის მარგალიტის თვალები ტკივილის,
და გარს ვინ მივლის?
ეს ნარისფერი დროა, ახლაც ვოცნებობ ნაცრისფრად, არ მიხარია...
დიდი ხანა!!!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.