უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთი არა დაღვრილის, _ დასაღვრელის, ალბათ, მაცნეა, არავითარი სხვა სამშობლო ამაზე მეტი არ გამაჩნია!...

sadgegrdzelo leqsad siyvarulze მოდით, სიყვარულს გაუმარჯოს, აავსეთ თასი, თვალებციმციმას, საფერებელს ნათელს და მზიანს, ცრემლივით წმინდას, არაფერი რომ არ აქვს...

გაზაფხულს ისევ უშენოდ ვხვდები... არადა, ჩემი ფიქრი - შენა ხარ... ჩვენ ალბათ, ზოგჯერ იმიტომ ვკვდებით... რომ დავიბადოთ ისევ, ხელახლა......

მივყვები დინებას, ქაფდება ტალღები. ცამ თქეში ინება, ზვირთებს ვედავები....

სიჩუმე მთვარის ბილიკებს უტევს, თვალი შემავლო ღრუბელმა ელდით. ფიქრები ფიქრებს ძალუმად უღრენს და დააჩოქა განცდები სევდის....

ჩიტო, ჩიტო ღაბუა! შენც სიყვარულზე გალობ... მახეში ვინ არ გაბმულა; ვაჟკაცო,თუგინდ ქალო......

გულმა ტკივილი ბოლომდე იგრძნო, ცის კიდეს მძაფრად ეხვევა ნისლი. ცრემლთა ნაკადმაც იდინოს ვინძლო და შეიფეროს დაღვრილი სისხლი....

ქალი როცა იქმნებოდა, ერთი რამე ხდებოდა, სილამაზე არსებობდა და ვერავინ ხვდებოდა, ქალთან ერთად სილამაზე, ყველაფერში ჩნდებოდა, როცა ქალი არსად ჩანდა, სილამაზეც...

მოდიხარ ჯიშის და ჯილაგის ხელყოფად, ვინა ხარ, რა გინდა, რა რქებით მაშინებ, ცოდვა და ცრემლები მე ჩემიც მეყოფა......

გაბადრულ თვალის ციალი მახსოვს, ეხლაც ჩამესმის შენი სიცილი; როს მოგოგმანდი ჩემს შორი ახლოს, შეგიფერადე თმები გვირილით....