ასე ამაოდ
სიჩუმე მთვარის ბილიკებს უტევს,
თვალი შემავლო ღრუბელმა ელდით.
ფიქრები ფიქრებს ძალუმად უღრენს
და დააჩოქა განცდები სევდის.
მგონი გადავწვდი მუხის კენწეროს,
ტყე იცრემლება ურცხვად ნაკაფი.
აქ ყოჩივარდებს უნდა ვეფერო
და ვიმარხულო ცისკრის ნახვამდი.
სევდით ვუცქერდი გაჩეხილ ტოტებს,
ნიავი ქროდა ცა იყო მშვიდი.
ასე ამაოდ როდემდე მოვცდე,
თავს დამკაკანებს ბეღურა ჩიტი.
დათო არახამია
სიჩუმე მთვარის ბილიკებს უტევს,
თვალი შემავლო ღრუბელმა ელდით.
ფიქრები ფიქრებს ძალუმად უღრენს
და დააჩოქა განცდები სევდის.
მგონი გადავწვდი მუხის კენწეროს,
ტყე იცრემლება ურცხვად ნაკაფი.
აქ ყოჩივარდებს უნდა ვეფერო
და ვიმარხულო ცისკრის ნახვამდი.
სევდით ვუცქერდი გაჩეხილ ტოტებს,
ნიავი ქროდა ცა იყო მშვიდი.
ასე ამაოდ როდემდე მოვცდე,
თავს დამკაკანებს ბეღურა ჩიტი.
დათო არახამია
