მტვერი და წიგნები. საფერფლე - ნიჟარა. მტვერშია მაგიდა და თეთრი საინიც. დამტოვეს მარტო და სიტყვამაც მიშარა... - დარჩით, გევედრებით! ცოტა ხნით მაინც!...

დიდგორით დიდი გული აქვს ქართველს, დიდგორით დიდი იმედიც არის... დიდგორში მაშინ დანთებულ სანთლებს არ ჩაქრობიათ ჯერ კიდევ ალი... დიდგორით დიდი გული აქვს...

იწვიმებს და დასველდება ქუჩა, ნაწვიმარზე ხეტიალი მიყვარს... ნეტავ რატომ გამებუტე ურჩად, მე ამ ქვეყნად შენზე კარგი ვინ მყავს?...

ვარ ოცდაათი სულ გაზაფხულის !.. ხანაც ლაღის და ხან -- დაზაფრულის... ეს ცოტა არის ნეტა თუ ბევრი ?! გაივსოს უნდა თუ ჩადგი ქვევრი !...

მე რომ მიყვარხარ, ეს სიყვარული სხვა სიყვარულებს არ გავს, იცოდე, სად გაგიგია, კაცი ქვა იყოს და ვინმეს გამო გული ტკიოდეს....

შავ არაგვზე ამაყია შენი სული, ამაყია ფიქრთა ლურჯი რკალები, ღიმილი გაქვს მწუხარებით შენისლული, როშკის ტბებზე კრიალა გაქვს თვალები....

შენ შემოგევლე - სიყვარულზე მომინდა ფიქრი... ვზივარ ბუხართან და გაცრეცილს ვუყურებ მთვარეს, შენ შემოგევლე -...

ქარი აიხვეტავს ფოთლებს, სუნთქვა თმა–შევერცხლილ მთათა, ზამთრის მოლოდინში შეშას, ვამტვრევ ჩვენი ქოხის კართან....

ნიბლიას ანდერძი ქარი უბერავს, მოაქვს ნამქერი, ჩიტი ნიბლია ატირდა მთაზე. – სულ მუდამ ლაღო და მხიარულო, ჩიტო ნიბლიავ, ცრემლს აფრქვევ რაზე? – უსახლკარო ვარ, განა...

ბავშვი ვარ და ყველაფერი მაპატიე, ან შეშლილი ფოთოლცვენის აჩრდილი, წუხელ ღამე სამრეკლოზე გავათიე, ცისკენ მქონდა მკვდარი ხელი გაწვდილი......