დათო არახამია - გაწბილებული

გაწბილებული

გულმა ტკივილი ბოლომდე იგრძნო,
ცის კიდეს მძაფრად ეხვევა ნისლი.
ცრემლთა ნაკადმაც იდინოს ვინძლო
და შეიფეროს დაღვრილი სისხლი.

ვერას ვუხერხებ ამ წუთისოფელს,
გაყურსულია ტყე დაბურული;
აქ სულიერი არ ჩანს სათოფე,
არ მელოდება ხიბლი ურმულის.

შორს აუხდენელ ნატვრათა სევდამ,
კვლავ ამითრთოლა ღაწვები ქარში.
გაწბილებული მწვერვალს ვერ ვხედავ,
ვერ მოვიხელთე ზღაპრული რაში.

დათო არახამია