ედემის ბაღში იქვე ტბის ძირას ლამაზი ხე დგას აყვავებული, მწიფე ნაყოფი და ტკბილი გემო ეს უნდა იყოს მისთვის ჩვეული....

დღეო, რა მალე ღამდები. ღამევ, რა გვიან თენდები. დარდო, წასვლა რად არ იცი. სევდავ, რა დიდხანს ჩერდები. ფიქრო, რატომ არ ძველდები. წლებო, რა მალე ბერდებით...

ისე ქათქათა და ხალასია, პირზე აკინძვია ღიმილები, რაღაც სხვანაირად ლამაზია, ქალი, ვისაც უყვარს გვირილები....

აუ, დღეს იასამნისფერი წვიმა იყო, თანაც სუნი ქონდა ნარცისების, მერე უცაბედად გადაიღო_ როცა წვიმის წვეთებს გაფიცებდი......

მე ცოდვილი ვარ, შენ კი უმანკო და ფიქრი მოჰგავს მინდორს მოთოვლილს, არ მინახია მე ჯერ უნაკლო კაცი კი არა, ხეზე ფოთოლიც....

აჰა, ჩამომდის ცრემლების თქეში, მკერდიდან მღიმარ ყაყაჩოს ვიხსნი, ყველაზე მეტად, რაც მომწონს ჩემში - ამღერებული ქართული სისხლი....

დგახარ, ეულად გჰაყურებ მთვარეს, ის კი შენს ირგვლივ სიმშვიდეს აფრქვევს. სიშორე მწველი, გამოჰკრავს სასხლეტს, ღამის სიწყნარე სიმშვიდეს არღვევს...

შევნატრი შენს ლამაზ თვალებს,აკიაფებულ ბაგეს, მე მენატრება ხელები,მშვიდი სათუთი სახე, ცის კამარაზე ანთებულს გაჩუქებ ცისკრის სანთელს, იმას მე მაშინ აგინთებ,...

მომნატრებია მამაკაცი ყვავილით ხელში, ათასფერ კონას რომ უწეწავს მაისის ქარი, იყიდეთ თითო თაიგული ვარდობის თვეში და გაახარეთ თქვენი გრძნობის ერთგული ქალი!...

რაღაც ალბათ უსაშველოდ ადრეა რაღაც ალბათ – უსაშველოდ გვიან, ვისთვის ზოგჯერ ყველაფერი მთავრდება, ვისთვის – ისევ დასაწყისი ჰქვია....