ედემის ბაღში იქვე ტბის ძირას

ედემის ბაღში იქვე ტბის ძირას
ლამაზი ხე დგას აყვავებული,
მწიფე ნაყოფი და ტკბილი გემო
ეს უნდა იყოს მისთვის ჩვეული.
უჩვეულო კი მხოლოდ ისაა.
რომ ეს ხე თურმე, დღმუდამ ყვავის
თან ყვავის ისე, ისე ლამაზათ
თითქოს მისია ცაც და ქვეყანაც.
მაგარმ არ იცის რომ თვითონაა
ის ლამაზი ცაც და ეს ქვეყანაც.
ის ლამაზი ტბა, მის ფეხთით როა
მისი ცრემლია გადმომდინარი,
მისი ცრემლია სიბედნიერის
და სილამაზის მრავლად მომტანი.
და მის გარშემო მრავლად ყვავილობს
პატარ–პატარა იასამანი
ის აფრქვევს სურნელს იასამნიასა
და თავად არის იასამანი.
აქ არის ვარდიც, ყველანაირი
ყველანაირი და ყოველგვარი,
აქ არის ია ლურჯთვალა ია
და ცისარტყელა ამომავალი.
ეს ყველაფერი ჯამში ერთია
ეს არის გოგო ლამაზთვლიანი
ულამაზესი როგორც მზის სხივი
და საღამოთი მწვანე დაისი.