გახსოვს, მაცდურო, შენ ის საღამო, ის მოკაზმული უცხო ქვეყანა, ცრემლი და ფიცი სალხენ-საამო და სიყვარულის ციური ნანა? გახსოვს-ვისხედით მდინარის პირად, შორს, შორს...

ისე გავიდა ეს გაზაფხული… მე ერთი სიტყვაც არ მახსოვს შენი, მე ― სიყვარულით ვარ დაზაფრული, კიდეც რომ გსურდეს, ვეღარ მიშველი. ისე გავიდა ეს გაზაფხული, მე ერთი...

ვიღვრები შენში უხმოდ და ნელა და თვით ღმერთია ამის თავმდები, ერთხელ იქნება, ვით ბედისწერა, შენში მოვკვდები და დავმთავრდები....

თანაც ვქვითინებ და თანაც ვმღერი და თანაც გლოცავ და თანაც გწყევლი....

ზამთარი მოსულა, თეთრი ფიფქებით, გულს ისევ მოსწყურდა შენთან ჩახუტება, ზამთარი მოსულა ყინვიან დღეებად, ვიცი ეს დღეებიც მალე გახუნდება....

გაზაფხულის ზეცაში გუგუნებდა გუგული, ყვავილებით დამთვრალი ველზე ვეგდე უგნური, და სიცოცხლე იმგვარად...

მინდა დაგილოცოთ სიყვარული... გრძნობა სათუთი და ლამაზი, გრძნობა უთქმელი და ნაღვლიანი... ზოგჯერ მხიარული... ამაყი....

პირველ ენძელას ამოსულს ველად, ბავშვივით შემკრთალს პირველ ქუხილზე, მაისი დილას გამთბარს უხვი მზით, ჩემი სალამი ყველაფერს პირველს....

"ახალგაზრდობა, ნატვრის ახდენა და სიყვარული ბავშვივით წრფელი, დაგბედებოდეთ,დაგბედებოდეთ,დღეს და სხვა კიდევ მრავალი წელი, ოცნება დიდი ცხადში აგიხდეთ და...

ზამთარმა ცივმა და შემპარავმა, მომისია კვლავ თეთრი ფიფქები და კვლავ მიყვარხარ, თუმცა არა ვარ და კვლავ მიყვარხარ, თუმცა არა ვარ ის, რაც ვიყავი ანდა ვიქნები....