მთვარე

დგახარ, ეულად გჰაყურებ მთვარეს,
ის კი შენს ირგვლივ სიმშვიდეს აფრქვევს.
სიშორე მწველი, გამოჰკრავს სასხლეტს,
ღამის სიწყნარე სიმშვიდეს არღვევს
სული ბობოქრობს, ზღუდეებს ანგრევს
გული.. ვერაფრით პოულობს სათქმელს..
მთვარე კი მარტო, ამშვენებს მხარეს
ეს ნოსტალგია აღავსებს ღამეს.