ალბათ შენ,ალბათ მეც ლამაზი ფერებით დავხატავთ მთვარეს და ღმერთს შევევედრებით....

სუსხიანი ზამთარი,უღიმღამო დღეები შენზე ფიქრით დამთვრალი ვერა,ვერ შეგელევი. საოცარი ზღაპარი,საოცარი დღეები...

უსასრულოდ გრძელდება დღეს ფიქრების ფართები თურმე ჩუმად ჩამქრალა მეგობრობის სანთლები. გრძნობა ჩუმად გაიყო,მისგან აღარა იყო გამახსენდა ზღაპარი,იყო და არა იყო....

მაპატიე, თუკი ისევ შეგაწუხე ძილში თუკი დაიძახე დედა, ჩემს ირგვლივ ხომ ყველაფერი ნათელია ამ ნათელში მე სიბნელეს ვხედავ....

იცი? მე ვეღაღ გიგებ და მოდი გთავაზობ ყაიმს ნუ დავასრულებთ ტკივილით ამ ჩვენ მეგობრულ ტაიმს მთვარის ქვეშ ერთად ვიაროთ, მოდი ჩამკიდე ხელი რა დავაშავე, მიყვარხარ,...

მოდი რა,ერთად შევქმნათ თაობა და ერთად ვიყოთ,ვითარც კროსონი მოდი,მომანდე შენი ქალობა ჩვენს მომავალსაც ჰყავდეს მომგონი....

სულ მოციმციმე შენი თვალები და მომღიმარი ტუჩების ეშხი შენი მზერა და შენი ხალები შემომადნები,თოვლივით ხელში...

დღეს ჩემი სული ტაძარია და სანთელია ასანთები, დღეს მხოლოდ შენ ერთს გაბარია ტაძრის კარების გასაღები. მოდი, ამანთე სანთელივით,...

მაინც შენმა მონატრებამ მომიარა, ისევ შენი მომიფრინდნენ ოფოფები... მე ცხოვრება გადამექცა ბოდიალად... ან თვითონ ვარ მაწანწალა – მოწოდებით!...

ნუ გამომიშვებ შენი წყევლიდან, ნუ გამომიშვებ შენი ცრემლიდან, ნუ,ნუ გამაგდებ შენი დარდიდან, ამ სიზმრიდან და ამ სინათლიდან....