იცი? მე ვეღაღ გიგებ და მოდი გთავაზობ ყაიმს
ნუ დავასრულებთ ტკივილით ამ ჩვენ მეგობრულ ტაიმს
მთვარის ქვეშ ერთად ვიაროთ, მოდი ჩამკიდე ხელი
რა დავაშავე, მიყვარხარ, ვარ მეგობარი ძველი.
მე ამ ლამაზი გრძნობისთვის არასდროს დავიღლები
შენ კი ამ ლამაზ გრძნობებში მალამოს ემსგავსები
თავი ასწიე ძვირფასო, ხალს რომ გიფარავს თმები
მოდი ხელები მომხვიე ძალიან მეამები.
ჩემი გრძნობების ჰორიზონტს სულ ვადარაჯებ ტუსაღს
შენი ღიმილი და მზერა ჩემს გულს ყოველთვის მუსრავს
შენ ჩემში დროსაც დედოფლობ და წყალში უშვებ ღუზას
ცივი წვეთებით მისველებ ფურცლებს, კალამს და მუზას.
ღამით მარტოსულს მანათებს, მე შენი სახით მთვარე
ლურჯ ფირუზს ლარად ანათებ, ალმასად მოელვარე
ჩემს დანახვაზე შეცბუნდი და ღრუბლებს მოეფარე
შენი ამოსვლის იმედათ, მე ჩრდილებს დავუბარე.
ჩემო ღვთიურო ფერიავ, შექმნილო ვარდთა მხარეში
არასდროს არ გიღალატებ, არ გაგცვლი მე სხვა ქალებში
და პატიოსნად ჩამყვება, ეს გრძნობა მე სამარეში
ვარდებით ხელში დაგხვდები,იქაც სამოთხის კარებში.
უფლის ხატის წინ ვილოცებ და შევთხოვ შენთვის წყალობას
მუხლმოდრეკილი, ტაძარში მოვუსმენ ღვთიურ გალობას
აღარ დავიწყებ ჩივილს და აღარც რამის დაგმობას
ჩვენი შეხვედრის დღისათვის, ბედს ვეტყვი ‘’მაინც მადლობას’’.
ნუ დავასრულებთ ტკივილით ამ ჩვენ მეგობრულ ტაიმს
მთვარის ქვეშ ერთად ვიაროთ, მოდი ჩამკიდე ხელი
რა დავაშავე, მიყვარხარ, ვარ მეგობარი ძველი.
მე ამ ლამაზი გრძნობისთვის არასდროს დავიღლები
შენ კი ამ ლამაზ გრძნობებში მალამოს ემსგავსები
თავი ასწიე ძვირფასო, ხალს რომ გიფარავს თმები
მოდი ხელები მომხვიე ძალიან მეამები.
ჩემი გრძნობების ჰორიზონტს სულ ვადარაჯებ ტუსაღს
შენი ღიმილი და მზერა ჩემს გულს ყოველთვის მუსრავს
შენ ჩემში დროსაც დედოფლობ და წყალში უშვებ ღუზას
ცივი წვეთებით მისველებ ფურცლებს, კალამს და მუზას.
ღამით მარტოსულს მანათებს, მე შენი სახით მთვარე
ლურჯ ფირუზს ლარად ანათებ, ალმასად მოელვარე
ჩემს დანახვაზე შეცბუნდი და ღრუბლებს მოეფარე
შენი ამოსვლის იმედათ, მე ჩრდილებს დავუბარე.
ჩემო ღვთიურო ფერიავ, შექმნილო ვარდთა მხარეში
არასდროს არ გიღალატებ, არ გაგცვლი მე სხვა ქალებში
და პატიოსნად ჩამყვება, ეს გრძნობა მე სამარეში
ვარდებით ხელში დაგხვდები,იქაც სამოთხის კარებში.
უფლის ხატის წინ ვილოცებ და შევთხოვ შენთვის წყალობას
მუხლმოდრეკილი, ტაძარში მოვუსმენ ღვთიურ გალობას
აღარ დავიწყებ ჩივილს და აღარც რამის დაგმობას
ჩვენი შეხვედრის დღისათვის, ბედს ვეტყვი ‘’მაინც მადლობას’’.
