ხ ვალინდელი დღე აღარ დადგება, მ ეც არ დაგიკრეფ იებს დილამდე, ა ღარც შენ იტყვი- დილა გათენდა, გ ულს ვერ უბრძანებ,ისევ გიყვარდეს!...

დავხუჭავ თვალებს და მოგინატრებ... დღეს,ისე ძლიერ მსურს შენი ხილვა, როგორც ირემი მთასა მყვირალი მოუხმობს,თავის ნანდაურს მთიდან....

სულ ჩემთანა ხარ, ძილშიც და ცხადშიც და მინდა, მუდამ, რომ იყო ჩემთან, ჩემი თვალები გიხმობენ კრძალვით, მოდი, განდევნე, ეს უხმო სევდა....

რომ ვყოფილიყავ, მე შენთან ახლოს, ისევ გეტყოდი, მიყვარხარ კარგო, მუხლს მოვიდრეკდი მე შენს სარკმელთან, გულს გაჩუქებდი თბილსა და სათნოს....

გახსოოვს?. სიყვარული რომ შემომფიცე, როგორ მიყვარდი,მიყვარდი ძლიერ, რას ვიფიქრებდი, ღამით უძილოს გული არ გქონდა, და სხვაზე ფიქრობდი.....

მერაბ სალუქვაძის ლექსი წყვდიადი იჯდა გოგონა ჩაფიქრებული თან გულში ჰქონდა დიდი ნაღველი თითქოს ელოდა ვიღაცას კიდევ გულს იამებდა გაფითრებული...

ჩაფიქრებული მე შენ წინ ვდგავარ და ჩამოგშლია, თმებზე ნაწნავი, გთხოვ, ნება დამრთო, მოგიახლოვდე მე შენითა ვარ, კარგო, დამთვრალი....

ფერისცვალებამ, თუკი მოგისწრო, დგახარ ზაფხულის თვითგასაყართან, ფერი იცვალა ზეცამ, ბუნებამ და სიხალისეც, სადღაც გამქრალა....

ოჰ, მერამდენედ შეგიძლია, გული მომიკლა, განა შვებას გგვრის, ეს საქციელი? მინდა, ამიხსნა.. ეს შემოდგომაც, გადაისვრის მოგონებებს შორს, ვგრძნობ, განშორების ჟამი...

შენ ბედნიერი დაიბადე ამ ქვეყანაზე, ნურავის აბრალებ, თუკი შენით გადაბოროტდი... რადგან სიცოცხლე წარმავალია ამ ქვეყნად შორსა, შენ ვეღარ იგრძნობ, საყვარელო, თავი...