მერაბ სალუქვაძე - მონატრება



მონატრება

რომ ვყოფილიყავ, მე შენთან ახლოს,
ისევ გეტყოდი, მიყვარხარ კარგო,
მუხლს მოვიდრეკდი მე შენს სარკმელთან,
გულს გაჩუქებდი თბილსა და სათნოს.

თურმე რამდენი დრონი გასულა
და თან სიშორემ დაღი დაგვასვა,
გახსოვს? მოვედი მე კართან ახლოს,
შენს სახლთან ვიდექ ბედის ამარა.

ერთად ვიყავით, იმ ლამაზ ღამეს
და მთელი გრძნობით გეფერებოდი,
ცრემლი გვდიოდა და სანთლის შუქზე
ერთურთს სიყვარულს ვეფიცებოდით.

გახსოვს... გითხარი, რომ მიყვარხარო,
თანხმობის ნიშნად, თავი დახარე,
ეს იყო ჩვენი ბოლო, შეხვედრა
მე ამის მერე, რა გამახარებს...

10. 08.2014

მერაბ სალუქვაძე



Loading...


თეგები: მერაბ სალუქვაძე

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.